Godziny otwarcia

pon.-pt.: 12:00-20:00
sob.: nieczynne
nd.: nieczynne

W okresie wakacyjnym funkcjonuje wyłącznie Czytelnia im. St. Kierbedziów..

 


logo FE Infrastruktura i Srodowisko logonew sig UE EFRR

Projekt Przebudowa Biblioteki Głównej Województwa Mazowieckiego w Warszawie. Etap II został sfinansowany przez Unię Europejską, ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko, oraz przez Województwo Mazowieckie.

herb jpg  logotyp jpg  Biblioteka znak 

Konkurs o nagrodę Marszałka Województwa Mazowieckiego

„Inspirująca Biblioteka Roku” – edycja 2018 r.

 

Organizatorzy: Samorząd Województwa Mazowieckiego oraz Biblioteka Publiczna m.st. Warszawy – Biblioteka Główna Województwa Mazowieckiego.

 

Trzecia edycja Konkursu, organizowanego w ramach „Strategii rozwoju kultury w województwie mazowieckim na lata 2015 – 2020” pole strategiczne B „Uczestnictwo – włączenie – spójność”, adresowana jest do Bibliotek Publicznych Dzielnic Warszawy. Celem Konkursu jest wyłonienie i nagrodzenie biblioteki, która w okresie od 1 stycznia do 31 października 2018 r. zorganizowała bądź zorganizuje najciekawsze wydarzenie kulturalne, we współpracy z przynajmniej jednym partnerem samorządowym i jednym partnerem z organizacji pozarządowych.

 

W Bibliotece na Koszykowej organizacją Konkursu zajmuje się Dział Wojewódzkiej Sieci Bibliotek.

 

Przy ocenie Wniosków będą brane pod uwagę następujące kryteria merytoryczne:

- zgodność ze Strategią Rozwoju Kultury w województwie mazowieckim na lata 2015 – 2020;

- promocja książki i czytelnictwa;

- pielęgnowanie tożsamości lokalnej;

- liczba partnerów samorządowych i pozarządowych współpracujących przy realizacji wydarzenia;

- kontynuowanie współpracy z ww. partnerami;

- sposoby promocji (od tradycyjnych do wykorzystania nowoczesnych technologii);

- zewnętrzne źródła finansowania;

- środki pozyskane z budżetu partycypacyjnego.

 

Zachęcamy Biblioteki Dzielnicowe do wzięcia udziału w Konkursie i jednocześnie mamy nadzieję, że otrzymamy wiele ciekawych zgłoszeń, które będą wzorem i inspiracją dla innych placówek bibliotecznych Mazowsza.

 

Materiały należy przesłać w terminie 1 września – 31 października 2018 r. na adres:

Biblioteka Publiczna m.st. Warszawy – Biblioteka Główna Województwa Mazowieckiego

ul. Koszykowa 26/28

00-950 Warszawa, skr. poczt. 365

z dopiskiem na kopercie Dział Wojewódzkiej Sieci Bibliotek – Konkurs „Inspirująca Biblioteka Roku”

lub złożyć osobiście, w ww. terminie, w siedzibie Działu Wojewódzkiej Sieci Bibliotek:

ul. Noakowskiego 14, Warszawa

 

 

okladkaBiblioteka Publiczna m.st. Warszawy Główna Województwa Mazowieckiego wraz z Fundacją Rodu Szeptyckich i Kolegium Europy Środkowo Wschodniej im. Jana Nowaka-Jeziorańskiego zapraszają na wyjątkowe spotkanie w najbliższą środę 27 czerwca o godz. 18.30 w Sali Konferencyjnej w gmachu im. St. Kierbedziów przy ul. Koszykowej 26/28. Tematem rozmowy będzie książka, pt. „Arystokrata ducha. Życie i dziedzictwo błogosławionego ojca Klemensa Szeptyckiego (1869–1951)” pod redakcją Andrzeja Szeptyckiego. Wydawcą jest Kolegium Europy Wschodniej.

 

W debacie zapowiedzieli swoją obecność:

Bogumiła Berdychowska, publicystka i działaczka społeczna zaangażowana w dialog polsko-ukraiński, 

Dr Łukasz Jasina, Polski Instytut Spraw Międzynarodowych, 

Dr Piotr Kościński, współpracownik tygodnika "Idziemy", 

Dr hab. Andrzej Szeptycki, Uniwersytet Warszawski i Fundacja Rodu Szeptyckich,

Moderuje Dr Agnieszka Bryc UMK.

 

pola negriZapraszamy na  filmowe spotkanie z Polą Negri, naszą największą „eksportową”  gwiazdą okresu kina niemego. Film który proponujemy nosi tytuł „Mania. Historia pracownicy fabryki papierosów” („Mania. Die Geschichte Einer Zigarettenarbeiterin”) i powstał w Niemczech w roku 1918. Jest to melodramat, typowy „wyciskacz łez”, którego tytułowa bohaterka, dziewczyna biedna, ale piękna i szlachetna, w domyśle Polka, bo nazywa się Mania Walkowska, staje przed tragicznym w skutkach wyborem uczuciowym. Punktem wyjścia fabuły jest wybranie skromnej robotnicy do zdjęć reklamujących produkty fabryki. Wizerunek modelki skupia na niej uwagę mężczyzn, w tym młodego biednego kompozytora oraz podstarzałego bogatego mecenasa artystów…

„Manię” wyreżyserował Eugen Illes, a Poli Negri partnerowali Werner Hollmann, Arthur Schroeder oraz Ernst Wendt. Autorem scenografii był Paul Leni, który w kilka lat później zrealizował głośny film grozy „Gabinet figur woskowych”.

Po sukcesach w polskim kinie (zadebiutowała w 1914 r. w „Niewolnicy miłości” w reż. Aleksandra Hertza), aktorka wyjechała do Berlina, gdzie wystąpiła w kilkunastu, niemych jeszcze filmach niemieckich, z których kilka m.in. „Oczy mumii Ma”, „Sumurun”, a przede wszystkim „Madame Dubarry”, stało się ekranowymi szlagierami w całej w Europie. „Mania” była jednym z pierwszych filmów budujących wizerunek Poli jako gwiazdy międzynarodowej. Obraz ten popadł w zapomnienie i przez dziesiątki lat uchodził za zaginiony. Odnaleziony na Zachodzie w pierwszej dekadzie obecnego wieku, został poddany rekonstrukcji i digitalizacji. Odrestaurowaną wersję zaopatrzył w muzykę na użytek współczesnego widza międzynarodowego Jerzy Maksymiuk.  

Projekcję poprzedzi słowem wstępnym Piotr Kitrasiewicz.

26 czerwca (wtorek), godz. 18.00.

Sala Konferencyjna Biblioteki Publicznej m.st. Warszawy - Biblioteki Głównej Województwa Mazowieckiego przy ul. Koszykowej 26/28.

Wstęp wolny.

Zapraszamy do udziału w cyklu spotkań z ekspertami, organizowanych przez Fundację SYNAPSIS i Bibliotekę Główną Województwa Mazowieckiego. Wspólnie chcemy dzielić się rzetelną wiedzą na temat zaburzeń ze spektrum autyzmu. Najbliższe spotkanie poświęcone będzie tematowi:

"Podziel się swoją pasją. Zainspiruj się do działania."
O swoich zainteresowaniach opowiedzą osoby ze spektrum autyzmu


Tematy spotkań zostały dobrane tak, aby przybliżyć autyzm od zupełniej innej strony niż robi się to zazwyczaj. Cykl otwiera spotkanie dotyczące ciekawych książek, na kolejnych skupimy się na tematach związanych z aspektami prawnymi, uczestnictwem w kulturze, organizacją czasu wolnego oraz pasjach i zainteresowaniach osób z autyzmem.

 
Udział w spotkaniach jest bezpłatny.


19.06.2018 godz. 18:00

Biblioteka Główna Województwa Mazowieckiego, sala konferencyjna w gmachu im. St. Kierbedzia, ul. Koszykowa 26/28 w Warszawie.


Zapraszamy !!!

Norwid 2cBiblioteka Publiczna m.st. Warszawy - Biblioteka Główna Województwa Mazowieckiego oraz Oficyna Wydawnicza "Volumen" zapraszają na spotkanie ze Stanisławem Falkowskim oraz rozmowę o książce "Gladiator prawdy. Norwid – poeta naszych czasów". Rozmowę poprowadzi Marta Ewa Rogowska.

 

12 czerwca 2018 r., godz. 18.00
Biblioteka Publiczna m.st. Warszawy - Biblioteka Główna Województwa Mazowieckiego
Sala konferencyjna w gmachu im. St. Kierbedziów, ul. Koszykowa 26/28

 

 


Czytelnicze elity zawiodły – bo najpierw, półtora wieku temu, skupiły się na uzasadnianiu, dlaczego Norwida nie da się lub nie warto zrozumieć (zamiast go porządnie, w skupieniu zacząć czytać), a potem, uznawszy już jego wielkość, nie zdołały sprawić, by odbiorcy mniej wtajemniczeni zrozumieli przynajmniej tyle: o czym ten autor w ogóle pisał?

Stanisław Falkowski napisał Gladiatora Prawdy, żeby ten stan rzeczy wreszcie zmienić. Jest to pierwsza w historii książka, która – bez dąsów, że Norwid niejasny, i bez udawania, że wszystko jasne – tłumaczy krok po kroku, co znaczą wybrane utwory poety i jakie myśli można uznać za najważniejsze idee całej jego twórczości. Należy do nich w szczególności przekonanie, że wielkim obowiązkiem człowieka jest rzetelne gospodarowanie czasem własnego życia – ponieważ „Pan Bóg pożyczył nam nas samych i nie przyjmie, skoro mu oddamy brutto, co nam dał, bo oddać bez procentu jest – odrzucić”(List do Marii Trębickiej z maja 1854).

Książka Falkowskiego, przy całym respekcie autora dla tych dwustu ludzi, którzy Norwidem zajmują się zawodowo i znają go całego na pamięć, została napisana przede wszystkim dla pozostałych trzydziestu kilku milionów. Mimo to niektóre zawarte w niej interpretacje stanowią absolutną nowość naukową. Niezwykłej wagi wiersz Bliscy, umieszczony przez poetę w samym środku cyklu Vade-mecum, największego dzieła Norwida i polskiej liryki w ogóle, przez półtora wieku nie wzbudzał zainteresowania komentatorów – tu został zinterpretowany po raz pierwszy w dziejach polonistyki; podobnie – zachowany w ułamkowej postaci wiersz [„Niewiasta igłą krzyż na piersiach kole...”]; to samo dotyczy wierszy Pamiątka i [Do Stanisławy Hornowskiej] oraz szeregu listów – zawsze stanowiących znakomitej klasy dzieła literackie, więc zawsze zasługujących na zbadanie metodami literackiej analizy.

W końcowych partiach książki autor wykracza poza obszar tych metod – gdy sprawdza na przykładzie własnego wspomnienia o wielkim znawcy i miłośniku Norwida, o. Pawle Sczanieckim, i dwóch innych wspomnień autorów współczesnych, czy da się naśladować niedościgły wzór w postaci Norwidowego poematu prozą Czarne kwiaty, gdy chce się napisać dziś o osobach, które „odeszły ze świata widzialnego, umarłszy”.

Przejrzysty podział książki Falkowskiego na „wątek główny” i wyróżnione kolorem druku oraz układem graficznym dygresje-dopowiedzenia pozwala autorowi na rozglądanie się wśród wielkiej rozmaitości dzieł Norwida ze swobodą, lecz bez popadania w chaos; czytelnikowi zaś, obcującemu z komentarzami do trudnych tekstów poety, na „złapanie tchu”.

Ponad dziewięćdziesiąt przeważnie barwnych ilustracji nie stanowi tylko ozdoby, lecz dostarcza autorowi ważnych argumentów – reprodukcje rękopisów poety służą obronie sensów nieraz deptanych przez wydawców w przekonaniu, że wiedzą lepiej od Norwida, gdzie postawić przecinki; współczesna fotografia arcywygodnych schodów wiodących do paryskiego mieszkania Chopina poucza, że bezsilność kompozytora (którego na te schody wnoszono) i obraz jego „alabastrowej” – przezroczystej – ręki w Czarnych kwiatach i Fortepianie Szopena nie są literackim zmyśleniem Norwida.

Najsławniejsze (za sprawą... szkolnej tradycji!) i najobficiej komentowane wiersze poety: [„Klaskaniem mając obrzękłe prawice...”], [”Coś ty Atenom zrobił, Sokratesie...”], Bema pamięci żałobny rapsod, Fortepian Szopena – w książce Falkowskiego pojawiają się najwyżej na marginesie. Autor nie lekceważy tych genialnych utworów – tylko rzuca wyzwanie powielanemu od stu lat stereotypowi Norwida jako pisarza godnego czci, lecz niemożliwego do pojęcia. Gladiator Prawdy stanowi swoisty „poradnik repertuarowy” dla nauczycieli, którzy pragnęliby zerwać z dyktatem skamieniałej tradycji, nie wiedzieć czemu nakazującej, by uczniowie, czyli czytelnicy jeszcze najmniej wprawni, zaczynali obcowanie z twórczością autora Vade-mecum właśnie od jego tekstów najtrudniejszych – zamiast przekonywać się, że sam Norwid nieustannie zabierał głos w sprawach, które obchodziły i obchodzą ludzi, szczególnie młodych, zawsze: pytał, kto jest naszym bliskim, radził, jak ze sobą rozmawiać i jak nie rozmawiać, tłumaczył, czemu ludzie bywają szczęśliwi lub nieszczęśliwi w małżeństwie (gdyby sam miał żonę, wolałby żeby w niego rzuciła salaterką zamiast nieszczerze milczeć) i że boją się „twarz w twarz wypowiedzieć mniemania swoje”, gdyby im to groziło „stratą miejsca i sposobu zarobkowania” (List do Konstancji Górskiej z [początku lipca 1866]).

Znał nas-ludzi i nas-ludzi współczesnych; opisał narodziny epoki, w której, osaczeni zgiełkiem niezliczonych głosów i obrazów, żyjemy ułamkami cudzych egzystencji i nowin zza siedmiu mórz, swojej i naszej epoki, bo to są wciąż te same czasy.

Jeden z rozdziałów Gladiatora... (opublikowany już wcześniej) cytuje z aprobatą Ignacy Grzegorz Stryba, młody bohater książki Małgorzaty Musierowicz McDusia; inny tak kiedyś oburzył pewnego norwidologa, że ten wyszedł z sali, gdzie Falkowski ośmielał się wygłaszać naukowy komunikat.

Drodzy Państwo

Zapraszamy na spotkanie: Polak, Węgier dwa bratanki i do szabli i do szklanki. Te dwa narody od wieków bez wojen.

Podczas spotkania opowie o relacjach polsko – węgierskich Krzysztof Jabłonka - Historyk specjalizujący się w tematyce nekropolii Polaków na Wschodzie; Syberia, polskie miejsca pamięci na Wschodzie, w szczególności Katyń, polscy Ormianie. Pracownik Muzeum Katyńskiego w Warszawie, w latach 1997-2000 konsul RP w Moskwie, Charkowie i Grodnie.
Prowadzi pogadanki historyczne w Radiu Wnet. Autor licznych publikacji, mi in. książki Wielkie bitwy Polaków.

Serdecznie zapraszamy

Sala konferencyjna biblioteki
11.06.2018 (poniedziałek) godz. 18.30

wstęp wolny

IV edycja ogólnopolskiej akcji Noc Bibliotek odbyła się pod hasłem „RzeczpospoCzyta”. Cała Polska czytała w 1873 bibliotekach. Centralna inauguracja miała miejsce 9 czerwca w Bibliotece na Koszykowej. Tym razem byliśmy otwarci aż do godziny 2 w nocy! Jak co roku, przygotowaliśmy dla naszych Czytelników wiele atrakcji.

Noc Bibliotek rozpoczęła projekcja filmu „Tarapaty” (Polska 2017). Opowiadając o sile prawdziwej przyjaźni i ekscytującej przygodzie, obraz ożywił ducha powieści Edmunda Nizurskiego i Stephena Kinga.

Oficjalne otwarcie akcji Nocy Bibliotek nastąpiło na dziedzińcu „przy zielonej ścianie” o godz. 19.00. Wspólnie wzięliśmy udział w transmisji ze sceny na Koszykowej do bibliotek w całej Polsce. Na jednej scenie stanęli organizatorzy, partnerzy, patroni akcji oraz zaproszeni goście. Głównym punktem programu było wspólne czytanie wiersza „Abecadło” Małgorzaty Strzałkowskiej.

Następnie Maciej Orłoś wraz Katarzyną Stoparczyk poprowadzili spotkanie z Adamem Wajrakiem, autorem książek i artykułów o tematyce przyrodniczej. W swojej najnowszej książce pt. „Wielka Księga Prawdziwych Tropicieli” Adam Wajrak zabiera nas do lasów, na łąki i bagna, nad morze, rzeki, w góry, do Puszczy Białowieskiej, a także na ulice miast i miasteczek. Pokazuje nam, że wszędzie tam przy odrobinie wiedzy i spostrzegawczości można zobaczyć fascynującą przyrodę. Transmisję na żywo można było śledzić na Facebooku.

W tym roku nie zapomnieliśmy również o naszych najmłodszych czytelnikach. Uczestniczyli oni w rodzinnych warsztatach graficznych Warsaw Silent Book. Była to świetna okazja do zapoznania się z silent bookami, czyli ilustrowanymi powieściami bez słów, gdzie narracja przekazywana jest wizualnie.

Nieco starsi mogli wziąć udział w ogólnowarszawskiej grze miejskiej z nagrodami, której rozstrzygnięcie nastąpiło na Koszykowej. Członkowie 10 najlepszych zespołów otrzymali nagrody książkowe i superlimitowaną edycję gry towarzyskiej „Flirt z warszawskimi twórcami”.

Jednym z najciekawszych punktów programu było spotkanie z Anną Bikont, autorką biografii Ireny Sendlerowej „Sendlerowa. W ukryciu” i zwyciężczynią tegorocznej Nagrody Literackiej m.st. Warszawy w kategorii „edycja warszawska”. Z autorką rozmawiała Magdalena Kicińska.

Noc Bibliotek zakończył koncert zespołu Pablopavo i Ludziki.

Pozostałe atrakcje Nocy Bibliotek:

Stałym już punktem naszych spotkań są wycieczki po niedostępnych na co dzień zakamarach Biblioteki. Udostępniliśmy nasze piwnice, tajne przejścia i inne wyjątkowe zakątki.

Prezentowaliśmy również dwie wystawy: „Jak zostałyśmy pełnoprawnymi obywatelkami wolnego państwa naszego” z okazji 100-lecia uzyskania praw wyborczych przez kobiety w Polsce oraz wystawy zorganizowanej z okazji XXV-lecia Warszawskiego Towarzystwa Genealogicznego.

W ramach akcji „Warszawa czyta warszawiakom” można było odpocząć na leżaku i posłuchać zwycięskiego tytułu 11. Nagrody Literackiej m.st. Warszawy w kategorii „proza" – „Wzgórze Psów” Jakuba Żulczyka.

Biblioteka Publiczna m. st. Warszawy – Biblioteka Główna Województwa Mazowieckiego.

ul. Koszykowa 26/28

Zapraszamy na spotkanie autorskie z Ewą Sztompke autorką książki "Nietuzinkowi mieszkańcy Warszawy"
NIETU okladka 2 1Znana warszawska przewodniczka Ewa Sztompke zaprasza swoich czytelników do udziału w literackich spacerach po dawnej Warszawie. Jest ich w tym tomie dokładnie trzydzieści, a każdy poświęcony innej wyjątkowej, nieszablonowej, czasem dziwacznej postaci z grona mieszkańców naszej ukochanej stolicy na przestrzeni całych jej dziejów, także kiedy stolicą Polski jeszcze nie była.

Autorka kreśli sylwetki postaci niesamowitych, zasłużonych, a także osobliwych, prawdziwych oryginałów, których życie wśród współczesnych im warszawiaków stanowiło temat rozmów czy zwyczajnych plotek, było okazją do anegdot, powodem oburzenia lub podziwu. Wiele z nich znajdujemy na najlepszych kartach historii naszego narodu.

Ewa Sztompke jest mistrzynią opowiadania, kultywuje najlepsze tradycje gawęd, które w czasach, kiedy nie było telewizji i internetu przyciągały naszych przodków do kręgu wokół ogniska czy na miękki dywan przy kominku. Znacie? To posłuchajcie… W tym wypadku – poczytajcie!

Zapraszamy !!!
04.czerwca 2018 r., godz. 18:00
Biblioteka Publiczna m.st. Warszawy - Biblioteka Główna Województwa Mazowieckiego
Sala konferencyjna w gmachu im. St.Kierbedziów, ul. Koszykowa 26/28

Serdecznie zapraszamy na spotkanie z Panem Andrzejem Kontkiewiczem poświęcone jego ciotecznemu pradziadkowi, Hieronimowi Kondratowiczowi, prezesowi Towarzystwa Biblioteki Publicznej.

Spotkanie odbędzie 29 maja 2018 r. (wtorek) o godz. 17:30 w sali konferencyjnej Biblioteki.

Kondratowicz spotkanie


Fot. autorstwa Krzysztofa Niecza prawdopodobnie z początku lat 70. przedstawiająca portret Hieronima Kondratowicza w pracowni Działu Wydawnictw Periodycznych. Siedzą: st. magazynierka Maria Strachowa, biliotekarki  Wanda Stolarzewska i Zofia Banaś.".Hieronim Kondratowicz (1846-1923)

Absolwent Szkoły Głównej Warszawskiej oraz Instytutu Górniczego w Petersburgu, inżynier górnictwa i działacz społeczny, prezes Towarzystwa Biblioteki Publicznej.

Hieronim Kondratowicz przyszedł na świat w Sandomierzu 23 września 1846 r., jako trzecie dziecko Jana Kondratowicza – nauczyciela, syna proboszcza cerkwi grecko-unickiej we wsi Berehy – i Izabelli Kontkiewicz – nauczycielki, katoliczki, córki pisarza prowentowego w Pieskowej Skale.

W 1863 r. ukończył gimnazjum w Radomiu i rozpoczął studia na Wydziale Matematyczno-Fizycznym Szkoły Głównej w Warszawie. Po złożeniu rozprawy zatytułowanej „O barwnikach anilinowych” otrzymał dyplom magistra nauk przyrodniczych z datą 19 maja 1868 r. W tym samym roku podjął studia w Instytucie Górniczym w Petersburgu. Ukończył go na jednej z czołowych lokat w 1872 r.

Po ukończeniu Instytutu Górniczego został skierowany na roczną praktykę do miejsc wydobycia węgla kamiennego w Obwodzie Wojska Dońskiego, gdzie zajmował się pracami związanymi z projektowaniem i eksploracją kopalń. Po zakończeniu praktyki został zatrudniony w Departamencie Górniczym w Petersburgu. Delegowano go do kolejnych powstających kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Donieckim, gdzie kierował sprawami technicznymi. Na początku 1879 r. został wysłany na kilka miesięcy do Belgii, Francji i Niemiec, by zapoznać się z tamtejszymi kopalniami węgla kamiennego. Równolegle dostawał zlecenia prowadzenia badań geologicznych, m.in. poszukiwania w okolicach Doniecka złóż rud rtęci i rud żelaza. Rezultaty poszukiwań publikował w czasopiśmie Gornyj Żurnał.

W 1884 r. został przeniesiony do Odessy, gdzie początkowo kierował odesskim urzędem probierczym, by następnie zostać tam inżynierem miejskim.

Po wieloletnich staraniach udało mu się podjąć pracę w Królestwie Polskim. Jesienią 1887 r. Departament Górniczy skierował go na stanowisko Inżyniera Okręgowego I Okręgu Górniczego Królestwa Polskiego do Dąbrowy. Na tym stanowisku zaangażował się bardzo w zastępowanie cudzoziemskiej kadry kierowniczej kopalń polską. Był jednym z rzeczników rugowania niemczyzny wśród górników. Wiele czasu poświęcał poprawie warunków pracy i bezpieczeństwa w kopalniach.

W nowopowstałej szkole górniczej w Dąbrowie był członkiem dyrekcji i nauczycielem górnictwa, zdobywał pieniądze na stypendia dla uczniów tej szkoły.

W 1899 r. Hieronim Kondratowicz opuścił stanowisko Inżyniera Okręgowego i został dyrektorem kopalni Saturn Czeladzi, należącej do łódzkich przemysłowców. Technicy z kopalni i hut Zagłębia Dąbrowskiego utworzyli wtedy na jego cześć fundusz na stypendium im. Hieronima Kondratowicza przy Politechnice Warszawskiej.

Był autorem dwutomowego, bogato ilustrowanego dzieła „Górnictwo”, które przez dziesięciolecia służyło m.in. studentom Akademii Górniczej w Krakowie (późniejszej AGH), która w 1923 r. przyznała mu swój pierwszy tytuł doktora honoris causa.

W maju 1906 r. Hieronim Kondratowicz został wybrany na posła z ramienia Stronnictwa Demokratycznego do Dumy Rosyjskiej, po wyborze zamieszkał na stałe w Warszawie rezygnując z pracy zawodowej.

Włączył się aktywnie w warszawski ruch społecznikowski. Był prezesem warszawskiego oddziału Towarzystwa Popierania Przemysłu i Handlu, prezesem Muzeum Rzemiosł i Sztuki Stosowanej, członkiem zarządu Towarzystwa Kursów Naukowych, prezesem Rady Nadzorczej Polskiej Dyrekcji Ubezpieczeń Wzajemnych oraz członkiem Komisji Rewizyjnej Muzeum Przemysłu i Rolnictwa.

Działał wreszcie w Towarzystwie Biblioteki Publicznej, którego był dożywotnim członkiem już od marca 1907 r. 8 marca 1908 r. został wiceprezesem TBP. Od 19 stycznia do 25 maja 1913 r. i od 26 października 1921 r. do 5 maja 1922 r. pełnił obowiązki prezesa Towarzystwa, 6 maja 1922 r. powołany został na jego prezesa i funkcję tę pełnił do śmierci 20 maja 1923 r. W l. 1910-1914 prowadził Dział Czasopism Polskich Biblioteki Publicznej. Wchodził także w skład Komitetu Doraźnej Pomocy Biblioteki Publicznej zawiązanego 18 października 1921 r. w związku z trudną sytuacją finansową tej instytucji oraz działał w Komisji Bibliotecznej przy Magistracie m.st. Warszawy.

Dyrektor Biblioteki Publicznej Faustyn Czerwijowski żegnał go jako „nie tylko rozumnego i sprawiedliwego zwierzchnika, lecz jednocześnie szczerze kochanego przyjaciela i opiekuna”.

Dokumenty osobiste Hieronima Kondratowicza i inne pamiątki przechowywane są do dziś w Bibliotece Publicznej m.st. Warszawy.

mariaSerdecznie zapraszamy na spotkanie z dr. hab. Tomaszem Pospiesznym poświęcone Marii Skłodowskiej-Curie.

"Nieskalana sławą. Życie i dzieło Marii Skłodowskiej-Curie oraz jej związki z Warszawą".

Tomasz Pospieszny (ur. 1978) – doktor habilitowany nauk chemicznych, poznaniak i bibliofil. Na co dzień związany zawodowo z Wydziałem Chemii Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu. Miłośnik historii nauk przyrodniczych. Autor licznych wykładów, artykułów i biografii Marii Skłodowskiej-Curie, Ireny Joliot-Curie oraz Lise Meitner.

 

 

 

 

 

23 maja 2018 r. o godz. 17.00
Biblioteka Publiczna m.st. Warszawy - Biblioteka Główna Województwa Mazowieckiego,
sala im. Kazimiery Wilczyńskiej, 1p. gmachu im. St. Kierbedziów.
ul. Koszykowa 26/28 w Warszawie.

Spotkanie pod patronatem Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich

Kontakt

Biblioteka Publiczna m. st. Warszawy
Biblioteka Główna Województwa Mazowieckiego
ul. Koszykowa 26/28
00-950 Warszawa, skr. poczt. 365
Logo Jak Dojade.pl     Jak dojadę?
Wskazówki dojazdu dostępne w serwisie jakdojade.pl
Informacje: tel. 22 628 31 38
info@koszykowa.pl