Godziny otwarcia

pon.-pt.: 9:00-21:00
sob.: 9:00-17:00
nd.: 9:00-14:00

Wypożyczalni, Czytelni im. St. Kierbedziów i MKD obowiązują odmienne godziny pracy - więcej

Szanowni Państwo,

Biblioteka Publiczna m.st. Warszawy - Biblioteka Główna Województwa Mazowieckiego zaprasza do obejrzenia wystawy pt." Ekslibris polski - techniki i twórcy".

Ekslibris1Ekslibris to niewielka odbitka graficzna zawierająca w polu kompozycji napis złożony ze zwrotu  ex libris lub jego zamiennika – ex bibliotheca, z księgozbioru, z książek – oraz z imienia i nazwiska właściciela, bądź nazwy instytucji (biblioteki, muzeum, urzędu). Taką odbitkę przyklejano na wewnętrzną stronę przedniej okładki książki. Swoją nazwę wywodzi od łacińskiego słowa ex libris – co znaczy z książek i zrodził się z potrzeby zabezpieczenia tychże przed zagubieniem bądź kradzieżą. Z czasem stał się ich elementem zdobniczym.

W Polsce zwyczaj ten ma już ponad pięćsetletnią tradycję. Najstarszy polski ekslibris pochodzi z 1516 r. i należał do kanclerza wielkiego koronnego, arcybiskupa gnieźnieńskiego Macieja Drzewickiego. Wyprzedziły nas tylko Bawaria (1470 r.) i Szwajcaria (1498 r).

Pierwsze znaki własnościowe (były to głównie herby rodowe i inicjały właścicieli) powstawały dla członków rodzin królewskich, dostojników świeckich i duchownych. Wykonane były techniką drzeworytniczą.

W XVII wieku do grona posiadaczy znaków książkowych dołączyli członkowie rodów szlacheckich, możnowładcy, biblioteki szkolne, kapitulne, klasztorne i miejskie. Biblioteka Rady Miejskiej Gdańska była pierwszą instytucją publiczną, która posiadała swój ekslibris a Jonasz Silber, rytownik gdański, który go wykonał w 1597 r.  pierwszym znanym z nazwiska twórcą znaków książkowych. Pojawiły się ekslibrisy portretowe zawierające wizerunek właściciela księgozbioru oraz ekslibrisy donacyjne, służące do oznaczania książek ofiarowanych bibliotekom, na których umieszczano imię i nazwisko darczyńcy. Nastąpiły też zmiany w technice wykonywania ekslibrisów. Obok drzeworytu pojawił się miedzioryt, który zyskiwał sobie coraz większą popularność wśród twórców.

Wzrost liczby księgozbiorów w XVIII w. spowodował znaczne rozpowszechnienie ekslibrisów. Nastąpiła wręcz na nie moda. Księgoznak przybierał bardzo różnorodne formy - od skromnej, prostej, drukowanej nalepki z napisem określającym właściciela książek (tzw. ekslibrisy drukarskie) przez bardzo ozdobne ekslibrisy heraldyczne do dekoracyjnych tablic ozdobionych girlandami kwiatów, księgami, elementami architektonicznymi bądź postaciami. Powszechnie używaną techniką był miedzioryt. Stosowano też akwafortę. Osiemnastowieczne ekslibrisy reprezentują bardzo zróżnicowany poziom artystyczny. Wynika to z faktu, że obok wybitnych artystów takich jak  Franciszek Balcewicz z Wilna, Jan Fryderyk Mylius czy Mateusz Deisch z Gdańska tworzeniem księgoznaków zajmowali się też amatorzy.

Wiek dziewiętnasty przyniósł spadek poziomu artystycznego znaku własnościowego. Rozpowszechniły się – proste w swej formie – ekslibrisy  drukarskie i kaligraficzne. W drugiej połowie stulecia natomiast księgoznak zyskał nową funkcję – stał się przedmiotem zainteresowania zbieraczy grafiki. Miało to wpływ na wzrost poziomu artystycznego ekslibrisu, jego masowość oraz na zmiany w przyszłości.  Znacznemu rozwojowi znaku własnościowego sprzyjał także dalszy postęp w drukarstwie. Powstały nowatorskie techniki graficzne – litografia i cynkotypia.

W XX wieku wzrost wartości artystycznej znaku książkowego, miał bezpośredni związek z rozwojem nowoczesnej grafiki. Pod wpływem secesji i rodzimej sztuki ludowej zmieniła się jego forma. Pojawił się bogaty kolorystycznie ekslibris młodopolski, charakteryzujący się zwiększonym formatem, stylizowaną dekoracyjnością i kompozycją przepełnioną symbolami. Można też dostrzec ślady awangardowych kierunków w sztuce – ekspresjonizmu, kubizmu i formizmu. Ruch kolekcjonerski zataczał coraz szersze kręgi. Ekslibris2

Tworzeniem księgoznaków zajmowali się wybitni artyści tacy jak Józef Mehoffer, Stanisław Wyspiański, czy Stanisław Ignacy Witkiewicz. Ze szkoły Leona Wyczółkowskiego wywodzili się: Jan Bukowski, Stanisław Jakubowski, twórca ponad stu ekslibrisów, głównie drzeworytów i miedziorytów, Konstanty Brandel – mistrz akwaforty, Wacław Waśkowski czy Tadeusz Tuszewski. Ogromny wpływ na rozwój ekslibrisu drzeworytowego miał wybitny grafik i pedagog Władysław Skoczylas, który choć sam uprawiał znak własnościowy sporadycznie (zostawił ich zaledwie kilka) to spośród jego uczniów ekslibris uprawiali niemal wszyscy. Najwybitniejsi to Stanisław Ostoja-Chrostowski, którego księgoznaki wyróżniają się precyzją rysunku, niezwykłą elegancją i nieskazitelną techniką, Tadeusz Cieślewski syn, który okres największej świetności przeżywał w latach okupacji, Stefan Mrożewski zwany czarodziejem rylca i Kazimierz Wiśniewski – twórca ponad pięciuset ekslibrisów drzeworytowych. Do wybitnych twórców ekslibrisu należy zaliczyć również Wiktora Zbigniewa Langnera, Adama Młodzianowskiego, Czesława Borowczyka, Jerzego  Hoppena, Wojciecha Jakubowskiego, Jerzego Jarnuszkiewicza, Stanisława Dawskiego. Na uwagę zasługuje też twórczość grafika amatora Zbigniewa Dolatowskiego – autora kilkuset znaków własnościowych. 

Obecnie ekslibris nadal cieszy się zainteresowaniem, ale zmieniła się jego rola. Zachował swoją zewnętrzną formę, lecz nie służy już ochronie książek. Stał się obiektem grafiki warsztatowej, osobliwym dziełem sztuki, tworzonym dla przyjaciół, znajomych, na zamówienie kolekcjonerów bądź na wystawy. Stał się formą osobistej wypowiedzi artysty nie mając nic lub zgoła niewiele wspólnego z ekslibrisem właściwym tzn. ze znakiem własnościowym książki.

Na wystawie zaprezentowano prace 27 artystów polskich wykonane w różnych technikach graficznych: drzeworycie, miedziorycie, linorycie, akwaforcie, litografii, cynkotypii kreskowej i suchej igle. Każda z plansz prezentuje ekslibrisy wykonane tylko jedną techniką aby łatwiej można było dostrzec jej cechy charakterystyczne a jednocześnie wychwycić różnice między poszczególnymi odbitkami np. między drzeworytem a miedziorytem, suchorytem czy litografią.

Wszystkie przedstawione ekslibrisy pochodzą z kolekcji bibliofila, kolekcjonera, miłośnika i znawcy znaków książkowych Janusza Mikołaja Szymańskiego przekazanej Bibliotece Publicznej m. st. Warszawy na mocy testamentu właściciela.

Wystawę można oglądać na II pietrze Biblioteki przy Czytelni Sztuki i Kartografii.

Serdecznie zapraszamy!

Miło nam zaprosić Państwa na kolejne spotkanie z cyklu „Pisarze dawnej Warszawy. Literatura i ekran”. Tym razem zaprezentujemy film „Młody las” z roku 1934, zrealizowany przez Józefa Lejtesa na podstawie sztuki Jana Adolfa Hertza. Słowo wstępne przed projekcją wygłosi Piotr Kitrasiewicz.

mlody lasDramat Hertza, dotyczący oporu polskich gimnazjalistów przeciwko rusyfikacji w roku 1905, był jednym z najbardziej znanych utworów scenicznych dwudziestolecia międzywojennego. Równie duży sukces odniosła jego ekranizacja, zaprezentowana na I Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Moskwie w roku 1935, gdzie uhonorowano ją nagrodą za grę zespołową. Pomimo tego lauru, przyznanego w stolicy ZSRR, film został objęty cenzurą w okresie PRL, gdyż praktyki pedagogiczne Rosji carskiej w stosunku do Polaków mogły nasuwać niepożądane skojarzenia z ówczesną rzeczywistością narzuconą przez „bratni” Związek Radziecki.

W filmie „Młody las” wystąpili wybitni aktorzy teatralni, jak również gwiazdy polskiego kina lat 30. między innymi Kazimierz Junosza Stępowski, Witold Zacharewicz, Adam Brodzisz, Stefan Jaracz, Michał Znicz, Mieczysław Cybulski.

29 marca  (środa)  godz. 18.00
Biblioteka Publiczna przy ul. Koszykowej 26/28.

Sala konferencyjna  w gmachu im. St. Kierbedziów  
Wstęp wolny

Po raz kolejny na Scenie przy Koszykowej zagości Teatr Politechniki Warszawskiej, tym razem ze spektaklem „Farrago”.

Jest to rozpisana na trzy osoby – Ekscelencję, Piotra oraz tytułowego Farrago – opowieść o tym, jaki wpływ na życie pośmiertne ma życie doczesne oraz w jaki sposób zmieniający się świat może zaburzać czasoprzestrzeń. Zdaniem twórców przedstawienia, jest to idealny przykład filozoficznych i metafizycznych rozmów przeprowadzonych zbyt późno. Tragedia bohatera może okazać się komedią dla obserwatorów, lecz także zaburzeniem niebiańskiego spokoju dla tych, którym spokoju zdecydowanie zamącać się nie powinno.
Widzowie zostaną przeniesieni nad ziemię – do świata, o którym każdy myśli, ale którego nikt nie poznał.

Autorką scenariusza jest Lidia Amejko, scenografię i kostiumy przygotowała Kamila Zabłocka, spektakl wyreżyserował Grzegorz Sierzputowski. Wystąpią: Lusia Preschey, Jan Zajączkowski i Michał Koguc.

3 kwietnia (poniedziałek), godz. 19.00.

Sala Konferencyjna Biblioteki Publicznej m.st. Warszawy - Biblioteki Głównej Województwa Mazowieckiego przy ul. Koszykowej 26/28.

Wstęp wolny.

kropkokracjaSzanowni Państwo,

Wszystkich Czytelników zachęcamy do wzięcia udziału w akcji Kropkopkracja. Przy szafkach ubraniowych znajdują się formularze i instrukcja jak aktywnie uczestniczyć w projekcie.

Kropkokracja jest metodą, która w bardzo prosty sposób pozwala zmierzyć poparcie dla pomysłów, zebrać opinie grupy i poznać propozycje innych. Stawiając kropki wyrażamy zadowolenie (większe albo miejsce) albo jego brak. Możemy też dopisać swoje uwagi, albo zaproponować własne pomysły. Kropkokracji można używać na zebraniach, spotkaniach czy szkole. Z jej pomocą można sprawdzić czy w szkole, na podwórku czy ulicy czegoś brakuje, jakie reakcje budzą propozycje zmian. Ta metoda pozwala włączyć uczniów w proces decydowania o tym, co dzieje się w szkole. Może być także wykorzystywana przez uczniów, by zaproponować zmiany i pokazać poparcie swoich pomysłów.

Formularze do kropkokracj dostępne są również online na otwartej licencji, co oznacza, że możemy z nich łatwo korzystać. Więcej informacji o kropkokracji znajduje się na stronach: https://pl.wikipedia.org/wiki/Kropkokracja

I KOMU TO PRZESZKADZAŁO? WYBURZONE/PRZEKSZTAŁCONE PO 1989 R.
Debata i premiera strony WWW.TUBYLOTUSTALO.PL

21 marca 2017 (wtorek)/ godz. 18.00 / Biblioteka Publiczna m.st. Warszawy, ul. Koszykowa 26/28,
sala konferencyjna, I piętro Gmachu im.
St. Kierbedziów/ wstęp wolny!

Link do wydarzenia na FB:

https://www.facebook.com/events/1337647096303702/?active_tab=about

Inicjatywa TU BYŁO TU STAŁO (TBTS) doczekała się swojej strony internetowej. Dotychczas o Warszawie, jej architekturze, dziedzictwie i przestrzeni miejskiej można było przeczytać na ich stronie społecznościowej na Facebooku Tu było, tu stało, która zgromadziła niemałą liczbę osób zainteresowanych poruszanymi przez nich tematami (ponad 117 tysięcy „polubień”).

21 marca, o godz. 18.00, w niedawno zmodernizowanym gmachu Biblioteki Publicznej m.st. Warszawy przy ul. Koszykowej, Patrycja Jastrzębska - inicjatorka TBTS i prezeska Stowarzyszenia MASŁAW, zaprezentuje finał kilkunastomiesięcznej pracy osób związanych z TBTS - Od dłuższego czasu widzieliśmy, że naszej inicjatywie nie wystarcza komunikacja przez media społecznościowe. Mamy po prostu o wiele więcej do powiedzenia niż możemy zmieścić w pojedynczym poście na Facebooku – mówi Jastrzębska – Chcieliśmy stworzyć platformę, gdzie o wybranych problemach, tematach będziemy mogli pisać szerzej. Do współpracy zaprosiliśmy także architektów, historyków sztuki i innych specjalistów, którzy przybliżają zagadnienia związane z dziedzictwem, architekturą i przestrzenią Warszawy. Mamy nadzieję, że nasza strona stanie się platformą wymiany myśli o naszym mieście, a także bazą wiedzy o tym co zostało wyburzone lub przekształcone w Warszawie po 1989 r. Chodzi o obiekty cenne ze względu na wartość artystyczna bądź historyczną, które znikały na naszych oczach, jak Supersam, Parowozownia, koszary na 29 Listopada, Pawilon Chemii czy Sezam.

Co można znaleźć na stronie www.tubylotustalo.pl ?

Na stronie umieszczono mapę obiektów wyburzonych i przekształconych po 1989 r. Choć sama mapa nie jest nowym pomysłem (powstała już w 2010 r. i była początkiem działania inicjatywy), to jednak została pokazana w zupełnie nowej szacie graficznej, dodana została nawigacja, dzięki której możemy wyszukiwać obiekty według dekady/dzielnic/funkcji. Zostały także dodane nowe obiekty, a także autorzy strony stworzyli bazę obiektów wyburzonych i przekształconych, gdzie znajdziemy również inne fotografie danego budynku.

Społeczne Archiwum Warszawy (SAW) – to kolejny element strony. Jest efektem kilkumiesięcznej społecznej akcji, podczas której zespół TBTS oraz wolontariusze zbierali fotografie oraz wypowiedzi mieszkańców związane z danymi miejscami i budynkami stolicy. Na podstawie zgromadzonego materiału powstała baza unikatowych fotografii i wspomnień warszawiaków (mieszkańcy stolicy przekazali TBTS ponad 700 fotografii, z czego najstarsze pochodzą z lat przedwojennych, a najmłodsze z początku lat 2000).

Każdy też będzie mógł poprzez formularz na stronie przesłać zdjęcie związane z Warszawą!

Artykuły i wywiady dotyczące architektury, ochrony dziedzictwa kulturowego, przestrzeni miejskiej Warszawy to kolejny element strony tubylotustalo.pl. Jej autorami są znani architekci, historycy sztuki, varsavianiści: Hubert Trammer, Grzegorz Mika, Anna Cymer, Anna Brzezińśka Czerska, Patrycja Jastrzębska, Małgorzata Kuciewicz.

Artykuły otwiera wywiad z prof. Baraniewskim (historyk sztuki, ASP Warszawa) na temat zmian jakie zaszły po 1989 r. w przestrzeni Warszawy oraz obecnych gorących tematach związanych z architekturą i dziedzictwem stolicy.

Ponadto na stronie znalazł się także dział Prawo i zabytki, gdzie zamieszczono wybrane zagadnienia związane z ochroną dziedzictwa w Polsce.

Co więcej?

O tym przekonamy się na premierze strony, której towarzyszy debata: „I komu to przeszkadzało? Wyburzone/przekształcone po 1989 r.”. Goście debaty: prof. ASP dr hab. Waldemar Baraniewski, Michał Krasucki, p.o. Stołecznego Konserwatora Zabytków, Małgorzata Kuciewicz - architektka, Centrala, Tomasz Lec – architekt, społecznik, Patrycja Jastrzębska – historyczka sztuki, Tu było, tu stało, Stowarzyszenie Masław.

 

Stadion X lecia rok 1962 fot.T.Prażmowski MSiT Mapa Tu było Tu stalo


_________________________________________________________________________

Organizatorzy: Tu było Tu stało, Stowarzyszenie Miłośników Ziemi Mazowieckiej Masław,

więcej: https://www.facebook.com/TuByloTuStalo/?fref=ts, www.maslaw.org.pl

Kontakt: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Partnerzy: Biblioteka Publiczna m.st. Warszawy - Biblioteka Główna Województwa Mazowieckiego, Stowarzyszenie „mali Bracia Ubogich",

Narodowe Archiwum Cyfrowe

Patroni medialni: magazyn architektoniczny Bryła, Co jest grane 24, Radio Kolor 103 FM, TVP Kultura, Warszawski Serwis Kulturalny.

Projekt dofinansowano ze środków Muzeum Historii Polski w Warszawie w ramach programu Patriotyzm Jutra.

Projekt strony i jej wdrożenie: Czek.it.

__________________________________________________________________________

TU BYŁO TU STAŁO – kim są i co robią?

Tu było, tu stało to inicjatywa, która narodziła się w 2010 r. z refleksji nad jakością przemian w architekturze Warszawy po 1989 r. – początkowo jako mapa internetowa dokumentująca warszawskie budowle, które prezentowały wartość architektoniczną bądź historyczną, a zostały wyburzone lub przekształcone po 1989 r., m.in. “znikające na naszych oczach": Supersam, Fabryka Kamlera, Pawilon Chemia, Parowozownia. Do chwili obecnej wydano trzy mapy “Tu było, tu stało. Znikająca architektura Warszawy po 1989 r.". Mieszkańcy Warszawy mogą znać TBTS także z akcji „Poszukiwania dziewczynki ze zdjęcia z 1946 r.”, która wzbudziła zainteresowanie mediów krajowych i zagranicznych czy inicjatywy „Nie dla wyburzenia pawilonu Syreniego Śpiewu”, której efektem było doprowadzenie do wpisania obiektu do gminnej ewidencji zabytków.

TBTS pisze o Warszawie, razem z warszawiakami zachowuje od niepamięci miejsca, które obecnie nie istnieją lub są przekształcane,  dzieli się wiedzą o mieście - ciekawostkami architektonicznymi, historycznymi, komentuje bieżące wydarzenia dotyczące dziedzictwa kulturowego stolicy. Walczy o poprawę jakości przestrzeni oraz o zachowanie cennych obiektów zabytkowych. Działania TBTS mają też charakter „miękki” – organizuje debaty, konkursy na projekty rewitalizacji przestrzeni miejskiej, warsztaty dla dorosłych i dzieci, konkursy fotograficzne, prelekcje, spacery architektoniczne, spotkania, gromadzi społeczne archiwum fotografii i wspomnień, bierze udział w konferencjach. Uważają, że pierwszym krokiem do zmiany rzeczywistości jest zmiana naszego myślenia o mieście i otaczającej przestrzeni.


Motto działań TU BYŁO TU STAŁO: ZACHOWUJEMY OD NIEPAMIĘCI.

TU BYŁO TU STAŁO działa w ramach Stowarzyszenia Miłośników Ziemi Mazowieckiej MASŁAW.
kontakt:
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Serdecznie zapraszamy na kolejne spotkanie z cyklu:  MĘSKI PUNKT WIDZENIA: Casanova w Warszawie

Gościem spotkania będzie:

prof. dr hab. Tadeusz Cegielski - historyk, pisarz, autor powieści kryminalnych. Pasjonat postaci Giacomo Casanovy. Autor wielu publikacji i artykułów naukowych, współautor książki "Rozbiory Polski 1772–1793–1795", programów i podręczników szkolnych w zakresie historii – ostatnio "Człowiek i Historia" (2003), oraz licznych prac poświęconych masonerii, o której pisze w czasopiśmie naukowym „Ars Regia” jako jego redaktor naczelny. W latach 2000–2003 wielki mistrz Wielkiej Loży Narodowej Polski.

 

13 marca  (poniedziałek)  godz. 18.30

Sala Konferencyjna

Warszawa; Biblioteka Publiczna m. st. Warszawy - Biblioteka Główna Województwa Mazowieckiego,

Warszawa, ul. Koszykowa 26/28.

 

 

Serdecznie zapraszamy na kolejne spotkanie z cyklu DWUGŁOS NA CIEKAWY TEMAT:

 

Wisła – twór biologiczny i kulturowy

 

Gośćmi spotkania będą:

dr Andrzej Mikulski -  hydrobiolog, ekolog, pracuje w Zakładzie Hydrobiologii UW, gdzie zajmuje się problemami z zakresu ekologii ewolucyjnej oraz ochrony ekosystemów wodnych. Koordynuje kilka związanych z tym zajęć, np. ćwiczenia z Ekologii ogólnej oraz Ochronę i rekultywację środowisk wodnych. Prowadzi zajęcia na Wydziale Artes Liberales z pogranicza nauk ścisłych i humanistycznych.

Przemysław Pasek - założyciel i kierujący organizacją pozarządową Ja Wisła. Fundacja zajmuje się m.in. popularyzacją rzeki Wisły, organizuje koncerty, kino plenerowe i rejsy po Wiśle, a także remontuje stare łodzie. Przyczyniła się do oczyszczenia warszawskich brzegów Wisły i Portu Czerniakowskiego

 

27 marca  (poniedziałek)  godz. 18.30
Biblioteka Publiczna przy ul. Koszykowej 26/28.

Sala konferencyjna  w gmachu im. St. Kierbedziów  
Wstęp wolny

Szanowni Państwo,

Biblioteka Publiczna m.st. Warszawy – Biblioteka Główna Województwa Mazowieckiego wraz z Biurem Podróży Api Travel serdecznie zapraszają na cykl spotkań podróżniczych, które mają na celu przybliżenie i zainteresowanie podróżami. Pierwsze spotkanie nosi tytuł „Kilometr do sklepu, czyli życie codzienne w Izraelu”.
Spotkanie poprowadzi Katarzyna Schrager.

Wstęp bezpłatny!

14 marca godz. 18:00

Sala Konferencyjna

Warszawa; Biblioteka Publiczna m. st. Warszawy - Biblioteka Główna Województwa Mazowieckiego,

Warszawa, ul. Koszykowa 26/28.

Serdecznie zapraszamy 17 marca o godz. 18:30 na spotkanie zaprzyjaźnionego z Biblioteką Klubu Literackiego „Żeberko”. To nieformalne, cykliczne spotkania osób piszących, przed debiutem oraz już uznanych pisarzy – kryminałów, powieści obyczajowych, którzy recenzują jeszcze przed końcową redakcją swoje maszynopisy. Tak zwana pomocna dłoń. Na spotkaniu w piątek 17 marca będzie nowy kryminał Roberta Małeckiego (jego poprzednia książka to "Najgorsze dopiero nadejdzie"). Aby wziąć udział w spotkaniu, wystarczy przyjść. Aby mieć możliwość omówienia swojego tekstu na którymś z kolejnych „Żeberek” prosimy o kontakt mailowy:  Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Pocga1Biblioteka Publiczna m.st. Warszawy - Biblioteka Główna Województwa Mazowieckiego serdecznie zaprasza na wystawę Marii Magdaleny Pocgaj "Mój lapoński sen".

Barwne, urzekające zdjęcia są pokłosiem kilkukrotnego pobytu autorki w szwedzkiej części Laponii i głębokiego urzeczenia tym niezwykłym obszarem. Swojej fascynacji dała wyraz w wierszach zainspirowanych lapońskimi klimatami (w tym roku ukaże się jej zbiór poezji o Laponii), a zaprezentowane fotografie przedstawią odbiorcy „inny świat”, jakim jest lapońska przyroda – wprowadzająca do tytułowego, niezwykłego „snu”, w którym renifery mówią dobranoc, a życie człowieka przebiega w rytmie wyznaczanym przez pierwotną przyrodę.  

Pocgaj2Maria Magdalena Pocgaj jest rodowitą Poznanianką, plastykiem i poetką. Opublikowała 15 tomików wierszy (m.in. „Na ganeczku ciszy”, „A włosy im czesał biblijny wiatr”, „Na deszczu pękniętej strunie”, „Herbata z gwiazdek”), a ostatni z nich „Sukienki na wieczny sen”, zaprezentowała w naszej Bibliotece jesienią ubiegłego roku. Tworzy teksty poetyckie do fotografii i obrazów. Pisze felietony. Jest laureatką licznych nagród oraz członkiem stowarzyszeń twórczych. Bierze udział w zbiorowych i indywidualnych wystawach fotografii.

Otwarcie wystawy 1 marca (środa) o godz. 18.00.

Na uroczysty finisaż wystawy połączony z promocją nowego tomiku wierszy autorki zapraszamy 15 marca o godz. 18.00.

Warszawa, Sala przy Zielonej Ścianie Biblioteki Publicznej m.st. Warszawy – Biblioteki Głównej Województwa Mazowieckiego przy ul. Koszykowej 26/28.

Kontakt

Biblioteka Publiczna m. st. Warszawy
Biblioteka Główna Województwa Mazowieckiego
ul. Koszykowa 26/28
00-950 Warszawa, skr. poczt. 365
Logo Jak Dojade.pl     Jak dojadę?
Wskazówki dojazdu dostępne w serwisie jakdojade.pl
Informacje: tel. 22 628 31 38
info@koszykowa.pl

Debaty Międzynarodowe: W labiryncie polityki chińskiej

Start godz. 18.00

Szukaj na stronie

Go to top