Godziny otwarcia

pon.-pt.: 9:00-21:00
sob.: 9:00-17:00
nd.: 9:00-14:00

Wypożyczalni, Czytelni im. St. Kierbedziów i MKD obowiązują odmienne godziny pracy - więcej

 


Skarby2016 10 Lilpop szkicownik Strona 21a"Spotkanie z oryginałem" to cykl, w  ramach  którego  prezentowane są cimelia ze zbiorów Biblioteki. Oryginały nut, rycin, fotografii, dokumentów życia społecznego, map,  książek i czasopism pokazane są  w Dziale Sztuki i Kartografii na tle multimedialnej prezentacji  ich  wersji  cyfrowej.

W zbiorach Działu Sztuki, Rzemiosł Artystycznych i Kartografii Biblioteki Publicznej m.st. Warszawy znajduje się szkicownik z podróży, sygnowany przez Franciszka Lilpopa, zatytułowany „Z pierwszej podróży do Włoch 1895-96”. Zawiera on 46 rysunków na białych kartonach, naklejonych na 22 tekturowe karty koloru seledynowego o wym. 31x24,7 cm, zszytych i ujętych w szkicownik w oryginalnej, płóciennej oprawie. Na okładce wytłoczono złoconymi cyframi datę: 1895-96. Rysunki zostały wykonane ołówkiem i kredką, tuszem za pomocą piórka i pędzla, niekiedy są lawowane bądź pokolorowane kredkami lub akwarelami. Ukazują zabytkowe budynki, fontanny, pomniki, detale wystroju architektonicznego, obiekty muzealne i wreszcie portrety napotkanych osób.

Po powrocie z Włoch Fr. Lilpop osiadł w Warszawie, gdzie po praktyce u znanego architekta Józefa Dziekońskiego założył własne biuro architektoniczne. Od 1899 roku nawiązał współpracę z Karolem Jankowskim, z którym stworzyli liczne projekty i realizacje, będące przykładem wybitnych, modernistycznych osiągnięć w architekturze polskiej. Należy tu wymienić m.in. Dom Towarowy Braci Jabłkowskich przy ul. Brackiej w Warszawie, Zakład Wychowawczy i kościół SS. Nazaretanek, Instytut Aerodynamiczny Politechniki Warszawskiej. Zaprojektowali wiele domów mieszkalnych w Warszawie np. przy Alei Róż, Alei I Armii Wojska Polskiego i ulicy Wspólnej. Tworzyli również poza stolicą, fabryki i zakłady przemysłowe m.in. w Ursusie i Zagłębiu Dąbrowskim. Byli twórcami licznych pałaców i dworów.

Franciszek Lilpop aktywnie współuczestniczył w tworzeniu Stowarzyszenia Architektów po odzyskaniu przez Polskę niepodległości. W 1925 roku należał do współzałożycieli pisma „Architektura i Budownictwo”. Zamieszczał artykuły na łamach „Przeglądu Technicznego”. Był wykładowcą na Politechnice Warszawskiej. Zajmował stanowiska samorządowe i w administracji państwowej przed 1939 r. Zmarł w Warszawie w 1937 roku, pochowany został na cmentarzu Wojskowym.

Szukaj na stronie