Godziny otwarcia

pon.- pt.: 9:00-21:00

sob.: 9:00-17:00

nd.: 9:00-14:00

Więcej...

ziarnka"Jak ziarnka piasku" – autorstwa Joanny Jagiełło, wydawnictwo Nasza Księgarnia – książka przedstawia historię dwóch dziewcząt  Niny i Anny – które są przyjaciółkami od przedszkola. Dziewczęta mają talent malarski i ubiegają się o przyjęcie do liceum plastycznego. Do upragnionej szkoły dostaje się tylko jedna z nich – Nina. Natomiast nazwisko Anny widnieje "pod kreską", czyli ma szanse dołączyć do pierwszej klasy liceum w drugim semestrze pod warunkiem, że ktoś z uczniów odpadnie. Nie spodziewa się jednak, że zajmie miejsce swojej najlepszej przyjaciółki, która popełniła samobójstwo. Anna nie może pogodzić ze stratą koleżanki i za wszelką cenę stara się znaleźć powód jej desperackiego czynu. Z drugiej strony starając się odzyskać spokój wewnętrzny próbuje żyć jak normalna nastolatka. Chociaż w zamierzeniu miał być to rodzaj terapii po traumie, którą przeżyła, okazuje się, że odnosi odwrotny skutek. Spotkania z rówieśnikami stają się pierwszym ogniwem łańcucha dramatycznych zdarzeń. Anna uczestniczy w imprezach, na których spożywa alkohol, zakochuje się w nauczycielu, który podstępnie wykorzystuje jej niewinne uczucie. Pedagog wykorzystuje jej naiwność zaprasza do tajemniczego domu, w którym ma być galeria obrazów. Oprócz dzieł sztuki czeka tam na Annę kilku mężczyzn, którzy - jak się potem okazuje - wykorzystują seksualnie nastolatki. Nieświadoma dziewczyna wypija wino ze środkiem odurzającym, po czym staje się ofiarą zbiorowego gwałtu , a zdarzenie to zostaje utrwalone na filmie. Po odzyskaniu świadomości ogląda nagranie, które ma służyć jako przedmiot szantażu. W zamian za to, że film nie ukaże się w internecie jest zmuszana do uprawiania prostytucji. Anna trafia tam ponownie, ale tym razem nie zostaje skrzywdzona, podstępem ucieka, ale wcześniej kradnie płyty. Okazuje się, że na jednym z nagrań jest Nina. Dramatyczne zdarzenia, w których uczestniczy Anna, wyjaśniają powód samobójstwa koleżanki.

Wsparcie Annie okazuje jej kolega i przyjaciel - Łukasz, który jest homoseksualistą. Właśnie on najlepiej zrozumie swoją przyjaciółkę. Dzięki empatii, jaką wykazuje staje się pierwszą osobą, którą dziewczyna informuje o koszmarze, jaki przeżyła i o niebezpieczeństwie, na które jest narażona. Niestety dziewczyna nie może liczyć na nikogo bliskiego. Mieszka z matką, z którą nie może znaleźć płaszczyzny porozumienia, która wydaje się być obojętna na jej los. Dopiero świadomość zdarzeń z niedalekiej przeszłości skłania kobietę do zmiany sposobu myślenia.

W książce autorka opisała realia współczesnego świata. Proceder wykorzystywania nieletnich dziewcząt do prostytucji jest jednym z dramatów XXI w. Alkohol, środki odurzające, składane obietnice bez pokrycia, szantaż są środkami służącym do osiągnięcia celu przez oprawcę. Dokonywanie przestępstw seksualnych przez ludzi różnych zawodów i stanów utwierdza w przekonaniu o konieczności ograniczonego zaufania. Samotność młodych ludzi, prowadzi do coraz częściej do samobójstw, naużywania alkoholu i narkotyków. Coraz głębsza przepaść między rodzicami a dziećmi jest częstym zjawiskiem, które ma niemały wpływ na życie nastolatków.

Treść książki zawiera wiele wątków, które mogłyby być tematem osobnych historii. Możliwe, że autorka napisała tę książkę ku przestrodze. Bowiem każdy może znaleźć w niej coś dla siebie i czegoś się z niej nauczy. Opowieść o przemocy seksualnej, o braku uwagi rodziców, o problemach i zagrożeniach młodych ludzi. O odmiennej orientacji seksualnej i o braku tolerancji.

Jak ziarnka piasku jest rozważaniem o trudach dorastania i o konsekwencjach złych wyborów. Treść książki to historia ciemnej stronie życia nastolatków, o dramatycznych w skutkach decyzjach i o przemocy seksualnej. Niestety autorka ograniczyła się do jednej bohaterki, na której skoncentrowała "całe zło tego świata". Inspiracją napisania powieści było prawdziwe zdarzenie, jednak fabuła i bohaterowie są inni. Chociaż autorka kreuje inne postacie to drogi ich życia zawsze krzyżują się z drogami Anny, stają się częścią jej historii i stanowią dopełnienie wszystkich zdarzeń życia głównej bohaterki.

Książka wydaje się być dramatem, ale zakończenie jest banalne i nie realne. Zobrazowano w niej o mroczną stronę życia nastolatków kończy się optymistycznie niczym bajka. Dziewczyna po wielkiej traumie jak za pomocą czarodziejskiej różdżki staje się szczęśliwa i rozwiązują się wszystkie problemy. Czarne staje się białym, niezrozumienie - empatią, a niepewność - spokojem.  W tak życiu się nie dzieje. Zwykle na poukładanie "świata nowo" potrzebny jest przede wszystkim czas. Ofiary gwałtu (szczególnie zbiorowego) nie wrócą bez pomocy do równowagi psychicznej potrzebują wsparcia i długiej terapii. W realnym świecie życie nie jest takie proste, jak w przedstawia to autorka. Takie zakończenie może uśpić czujność młodych, może utwierdzić ich w przekonaniu, że alkohol, papierosy seks i narkotyki to zabawa, która kiedyś się kończy, że potem szybko wszystko dochodzi do normy, a świat staje się w finale kolorowy.

logo ibby
 

 logo qlturka

 logo ryms

 logo pidd