Godziny otwarcia

pon.-pt.: 9:00-21:00
sob.: 9:00-17:00
nd.: 9:00-14:00

Wypożyczalni, Czytelni im. St. Kierbedziów i MKD obowiązują odmienne godziny pracy - więcej

 


logo FE Infrastruktura i Srodowisko logonew sig UE EFRR

Projekt Przebudowa Biblioteki Głównej Województwa Mazowieckiego w Warszawie. Etap II został sfinansowany przez Unię Europejską, ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko, oraz przez Województwo Mazowieckie.

Biblioteka Publiczna m.st. Warszawy - Biblioteka Główna Województwa Mazowieckiego we współpracy z Fundacją im. Kazimierza Pułaskiego, Uczelnią Łazarskiego, Uniwersytetem Warszawskim oraz Fundacją Harambi  zapraszają na kolejne spotkanie z cyklu Debaty Międzynarodowe:

 

Dokąd zmierza świat? - nowy porządek rzeczy według prezydenta Trumpa.

 

 

Dokąd zmierza świat?
Po objęciu władzy w Białym Domu przez prezydenta Trumpa przed rokiem, nastąpiło odejście od kanonu tradycyjnych wartości w amerykańskiej polityce zagranicznej. Powoli na naszych oczach zanika porządek świata, który wyłonił się na konferencjach w Bretton Woods i San Francisco, które ukonstytuowały gospodarcze i polityczne reguły gry starego świata.
Dokąd zmierzamy w czasach "trumpizmu" i czy Polska może odegrać ważna rolę w nowym rozdaniu - oto pytania, na które postarają się odpowiedzieć paneliści amerykańskiej debaty dnia 18 stycznia o godz. 18 w Bibliotece na Koszykowej.
Zapraszamy.

Prelegenci:

Piotr Sosnowski - Uniwersytet Warszawski

Katarzyna Kacperczak - była wiceminister MSZ w rządzie PO

Witold Repetowicz - dziennikarz, reporter, znawca zagadnien polityki międzynarodowej

Adim Aati Hej - prezes Fundacji Harambi

Moderator:

dr Artur Wróblewski- amerykanista, Uczelnia Łazarskiego

 

Zapraszamy
18.01.2018 godz. 18:00
Biblioteka Publiczna m.st. Warszawy - Biblioteka Główna Województwa Mazowieckiego
ul. Koszykowa 26/28

Archiwum spotkań w cyklu Debaty Międzynarodowe dostępne jest na kanale Youtube

Biblioteka Publiczna m.st. Warszawy - Biblioteka Główna Województwa Mazowieckiego we współpracy z Polskim Towarzystwem Afrykanistycznym, Staromiejskim Domem Kultury, Afrykamerą oraz Katedrą Języków i Kultur Afryki zaprasza na spotkanie z cyklu Afryka na Koszykowej.

 

Między sztuką a opętaniem. Wokół wystawy afrykańskich przedstawień demonów

 

ilustracja afryka

Celem debaty jest rozwinięcie tematyki i wskazanie kontekstów, w których afrykańskie tradycyjne wierzenia i ekstatyczne praktyki religijne przeobrażają się wraz ze zmianami społecznymi, inspirują twórczość artystyczną w wielu jej  przejawach i gatunkach i same przeobrażają się w sztukę - wizualną, performacyjną, narracyjną estetyczną i leczniczą. 

Gośćmi spotkania będą:

dr Piotr Cichocki – antropolog kultury, muzyk, producent i wydawca. Od wielu lat związany z Instytutem Etnologii i Antropologii Kulturowej UW. W pracy badawczej zajmuje się relacjami między materialnością, technologią, dźwiękiem i doświadczaniem ich przez człowieka. Badania prowadzi w Malawi i Tanzanii. Jako producent muzyczny jest współpracownikiem wielu afrykańskich i europejskich artystów z obszaru muzyki niezależnej i tradycyjnej.

dr hab. Hanna Rubinkowska-Anioł — afrykanistka, specjalizuje się w kulturach i historii Rogu Afryki. Pracownik Katedry Języków i Kultur Afryki Wydziału Orientalistycznego UW.

dr Eugeniusz Rzewuski — b. st. wykładowca języków i kultur Afryki w Uniwersytecie Warszawskim, b. dyplomata

dr Karolina Marcinkowska - antropolożka, prowadziła badania dotyczące kultu owładnięcia przez duchy przodków czumba na Madagaskarze. Zajmuje się komunikacją międzykulturową i sztuką współczesną w Afryce oraz popularyzacją tych zagadnień w Polsce (inicjatywa Africa Remix - https://africaremix.wordpress.com/)

 

Biblioteka Publiczna m.st. Warszawy, ul. Koszykowa 26/28, sala konferencyjna w gmachu im. St. Kierbedziów. Godzina 19:00
Zapraszamy!


O kultach ekstatycznych w Afryce

Zróżnicowane praktyki religijne nazywane przez religioznawców i antropologów kultami opętania (jak również kultami owładnięcia lub nawiedzenia, kultami ekstatycznymi bądź transowymi) są charakterystyczne dla całego obszaru Afryki, jak również terenów, na które odbywała się - zazwyczaj przymusowa - migracja Afrykanów: obu Ameryk, półwyspu Arabskiego i rejonu Zatoki Perskiej. Obecność i aktywność duchów w życiu codziennym i rytualnym jest cechą charakterystyczną niemal wszystkich afrykańskich religii. Kontakt z duchami jest tym samym kwintesencją mistycyzmu ucieleśnionego - a może uduchowionego materializmu - Afrykańczyków.

 Wspólną cechą zróżnicowanych kultów i religii jest relacja pomiędzy adeptem a duchową istotą, która polega na czasowym lub stałym przejęciu kontroli nad człowiekiem przez ducha. Różnią się jednak znacznie charakterem nawiedzających duchów (1), kształtem rytualnego życia (2), czy wpływem na życie jednostek i społeczności (3).

 (1) Do istot opętujących (nawiedzających) należeć mogą duchy przodków, animistyczne (zwierzęce), związane z żywiołami i otaczającym krajobrazem, duchy reprezentujące przedstawicieli obcych grup etnicznych (jak choćby kolonizatorów), czy obcego pochodzenia obiektów (takich jak pociąg czy gitara), a w przypadku monoteizmów - duchy świętych, aniołów czy nawet Chrystusa - lub przeciwnie diabłów.

 (2) Kojarzący się z afrokaraibskim wodu spazmatyczny taniec jest tylko jedną z rozlicznych form opętania. Taniec najczęściej tworzy przestrzeń nawiązywania społecznych relacji z opętującymi duchami, kontaktu z nimi i dawania im różnego rodzaju przebłagalnych podarunków. Niemniej jednak bardzo częstymi kontekstami praktyk religijnych są sny, wizje, a w dzisiejszych czasach elektroniczne media. Duchy mogą przynosić choroby atakujące wierzchowca (jak w niektórych kultach nazywa się osobę opętaną), lecz mogą również pomagać lekarzom. Mogą informować o przeszłości, diagnozując przekleństwa lub artykułując gniew zmarłych, ale także przepowiadać przyszłość.

 (3) Osoby opętane bardzo rzadko bywały wyłączane ze społeczności. Zdecydowanie częściej opętanie było wstępem do objęcia rozpoczęcia tradycyjnej praktyki lekarskiej, a niemal zawsze wiązało się ze specjalnym traktowaniem takich osób, a więc odmienną dietą czy ubiorem. Opętanie oznaczało raczej, że w życiu społeczności pojawiała się kolejna osoba - duch, a nie znikał niosący go człowiek, chociaż często w konsekwencji oznaczało to chorobę, a w przypadku niewłaściwego potraktowania ducha - nawet śmierć.

 Współczesne formy kultów ukształtowały się historycznie w procesie kolonizacji kontynentu (jak również tworzeniu diaspor afrykańskich niewolników), zawierając elementy pochodzące z różnych źródeł kulturowych, jak i odpowiadając na rozterki społeczności znajdujących się pod militarną i ekonomiczną presją. Nie wydaje się, żeby miały stać się kulturowym przeżytkiem, wręcz przeciwnie, zdają się rozwijać dynamicznie w czasach globalizacji i przyspieszenia. Z jednej strony sieci internetowe i telefonie komórkowe pozwalają na nowo konceptualizować niematerialne, mobilne działania duchów, z drugiej strony praktyki rytualne w niewiele zmienionej formie rozwijają się w bardziej zinstytucjonalizowanych ramach chrześcijaństwa charyzmatycznego.

 

Piotr Cichocki

Popobawa : skrzydlak–nietoperz, gwałciciel.
(w j. suahili popo – ‘gacek’, bawa – ‘skrzydło’)

popobawa2Wyobraźnię rzeźbiarską Makonde inspirują nie tylko duchy z rodzimego kanonu wierzeń, przesądów i obrzędów ich dawnej ludowej tradycji. Adoptowali oni szatana (shetani) wspólnego tradycji islamskiej i chrześcijańskiej, utożsamili arabskie dżinny z bantuskimi duchami pepo, asymilowali je i zintegrowali w jeden świat wyobrażonych istot nadprzyrodzonych. Powyższy detal z rzeźby Hosseina Anangangoli jest to jedyny znany mi w sztuce Makonde przykład motywu olbrzymiego nietoperza dominującego nad grupą postaci ludzkich i duchów. Nietoperz zaś nieodparcie kojarzy się we Wschodniej Afryce z żywą legendą o demonie Popobawa.

Popobawa to rzadki gość w bestiarium artystów, przybysz, który nie został chyba jeszcze ‘zmakondyzowany’. Jak konstatują znawcy tematu, Popobawa ma przypuszczalnie rodowód zanzibarski, kojarzony jest z wyspami Unguja (Zanzibar) i Pemba, zwłaszcza środowiskami wiejskimi. Postrach i legenda o Popobawa zaistniały tam stosunkowo niedawno – dopiero w latach 60. ub. wieku. Sam styl shetani w rzeźbie zrodził się niewiele wcześniej niż zanzibarski upiór zalągł się w lokalnym folklorze suahilskich wysp.

Prawdopodobnie podłożem do narodzin Popobawa stały się procesy społeczne końcowej fazy sułtanatu i rewolucyjnego wrzenia po niepodległości Zanzibaru na przełomie lat 1963/1964 i lat następnych – do czasów dzisiejszych. Dla muzułmańskich zanzibarczyków Popobawa jest albo czartem albo dżinnem. Ale na wyspie Zanzibar mieszka od kilku pokoleń mała diasporalna społeczność Makonde – potomków imigrantów z Mozambiku, zachowawcza w swojej tożsamości, światopoglądzie, kosmogonii. Chociaż nie ma akurat wśród nich znanych rzeźbiarzy to może także i przez to środowisko wątek Popobawa trafił do rzeźby Makonde. Przede wszystkim jednak jest to temat nośny w przekazie ustnym i medialnym.

Tak jak wyobrażenia samej postaci Popobawa, również jej legenda przekształca się, stając się wieloaspektową narracją. Jest wyraźnie instrumentalnie upolityczniana, także poza swoim zanzibarskim matecznikiem (Walsh 2009). Stała się też domeną nie zawsze czytelnych symboli i kodów kulturowych i dyskursywnych tabu - m.in. w domenie zachowań i w komunikowaniu o seksie a zwłaszcza wśród mniejszościowych LGBT (Thompson 2017). Psychologowie uznają relacje ofiar rzekomych napaści przez Popobawę za typowe przypadki halucynacji i koszmarów sennych doznawanych jako objaw porażenny (sleep paralysis). Nie istnieją w szerszej skali, jak się wydaje, kulty transowe związane z Popobawa. Popobawę trzeba rozpoznać i zabić a nie płoszyć. Przekonanie o polimorficznej naturze czyli różnopostaciowości upiora, który potrafi zmieniać swój wygląd z ludzkiego na zwierzęcy (teriantropia) skutkuje podejrzeniem rzucanym przede wszystkim na ludzi. Przez takie pochopne podejrzenia zamordowano już wiele niewinnych osób. Popobawa to temat destabilizujący psychologię społeczną Wschodniej Afryki. ‘Sejsmiczne’ echa kolejnych fal histerii nt. Popobawa próbowała uchwycić znana reporterka i pisarka Małgorzata Szejnert (dziękuję Autorce za przyzwolenie na cytowanie):

„[…] Nie wiadomo, gdzie jest dom Popobawy i kim jest on sam, istotą ludzką, nietoperzem czy duchem, dlaczego pojawia się w tym właśnie miesiącu i roku, czy można go zabić, jeśli przybiera postać człowieka, i na jak długo gwarantuje to spokój. […]

Z opowieści nagromadzonych przez różnych badaczy i dziennikarzy wynika jednak, że może także wyglądać inaczej. Na przykład jak karzeł z ostrymi uszami i jednym cyklopowym okiem albo jak biały drżący pies, który potem przybiera ludzką postać. Może być także grubym męskim głosem wydobywającym się z gardła wiejskiej dziewczynki – jak w 1971 roku. Opanował Fatumę z wioski na Pembie i oznajmił przez nią, że musi przemówić, bo ludzie wątpią w jego istnienie, i niech się mają na baczności. Kiedy mówił, z dachu sąsiedniego budynku usłyszano hałas, jakby jechał po nim samochód. Ale żadnego samochodu ani żadnego motoru nie było w pobliżu. Mieszkańcy wioski natychmiast zawiesili na pniu figowca karteczki ze słowami z Koranu i złożyli się na kozę ofiarną.

            Pojawieniu się Popobawy towarzyszy na ogół ciężki gryzący smród (polskie diabły też śmierdzą – siarką piekielną). Ludzie czują przejmujące zimno. Słyszą chrobot niewidocznych pazurów. Zły atakuje w nocy, czasem w różnych miejscach jednocześnie, jakby mógł się wcielić naraz w wiele postaci. Cała wioska jest zagrożona. Może także atakować w Stone Town, Ng’ambo, a nawet w Dar es Salaam, ale woli wioski. Wchodzi do domów i szuka ludzi zatopionych we śnie, raczej mężczyzn niż kobiety. Przygniata ich piersi i żebra, sprawia, że człowiek staje się bezwładny, sparaliżowany. Nie może krzyczeć, nie może oddychać. Prawie się dusi, ale nie umiera. Popobawa go gwałci, to trwa bardzo długo, godzinę. Ten stosunek jest zawsze analny, nawet gdy atakowana jest kobieta. Napastnik nie rani ofiary, lecz nią poniewiera, upokarza ją, upadla.

            Ofiary mówią, że wolałyby doznać ciężkich ran. Wstydzą się przyznać do tego, co je spotkało, lecz tylko głośne wyznanie może ocalić przed następnym gwałtem. Tak jakby demon wymuszał na nich drugą hańbę.

            Popobawa nigdy nie atakuje ludzi, którzy śpią na zewnątrz. Kiedy więc zaczynają krążyć pogłoski o tym, że się zbliża, całe wioski wylegają na dachy, tarasy, trawniki, plaże.”

Małgorzata Szejnert (2011),

Zob. też:

Jansen Henriette, (1996). Popobawa is dead! Tanzanian Affairs. January 1, 1996

http://www.tzaffairs.org/1996/01/popobawa-is-dead/

Popobawa.- Wikipeadia https://en.wikipedia.org/wiki/Popobawa

Szejnert Małgorzata (2011). „Dom żółwia. Zanzibar”.Kraków, Społeczny Instytut Wydawniczy Znak, 2011. s. 244-246.

Thompson Katrina Daly. (2017). Popobawa, Tanzanian Talk, Global Misreadings. Indiana University Press. https://muse.jhu.edu/book/49867

Walsh, Martin. (2009). The politicisation of Popobawa: changing explanations of a collective panic in Zanzibar. Journal of Humanities. 1. 23-33.

Także http://swiadomesnienie.pl/paraliz-senny-co-to-jest-i-jak-go-przerwac/

oraz film dokumentalny :

The Nightmare. 2008, Gray Brothers, 2008, 45 min. (film w znacznej części poświęcony histerii wokół Popobawa na Zanzibarze, z udziałem ww. antropologa Martina Walsha).

http://openanthcoop.ning.com/video/the-nightmare-gray-brothers-45-hd#sthash.36xavB0u.dpbs
http://openanthcoop.ning.com/video/the-nightmare-gray-brothers-45-hd

Eugeniusz Rzewuski

04/01/2018

Biblioteka Publiczna m. st. Warszawy – Biblioteka Główna Województwa Mazowieckiego we współpracy z Fundacją Pulaskiego, Polskim Towarzystwem Nauk Politycznych, The Copernicus Journal of Political Science, Stowarzyszeniem Promowania Myślenia Obywatelskiego, Wydziałem Nauk Społecznych Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania w Warszawie oraz Światownikiem zapraszają na spotkanie w ramach debat o współczesnej Rosji:

Czy Rosja może być jeszcze sexy?

O sile przyciągania rosyjskiej kultury

 

 

W spotkaniu udział weźmie:

dr Łukasz Jasina - Polski Instytut Spraw Międzynarodowych
 

Moderator:

dr Agnieszka Bryc – UMK Toruń

14 grudnia 2017 (czwartek), godz. 18.00-20.00

 Biblioteka Publiczna m.st. Warszawy, ul. Koszykowa 26/28

Gmach im. St. Kierbedziów

Szanowni Państwo,

z przyczyn od nas niezależnych jesteśmy zmuszeni odwołać debatę "Migranci w Europie. Budować mury czy mosty?", debata odbędzie się w tej samej formule na początku 2018 roku.

 

 

Biblioteka Publiczna m.st. Warszawy - Biblioteka Główna Województwa Mazowieckiego we współpracy z Instytutem Studiów Politycznych PAN oraz Fundacją im. Kazimierza Pułaskiego zapraszają na kolejne spotkanie z cyklu Debaty Międzynarodowe:

Migranci w Europie

Budować mury czy mosty?

Gośćmi spotkania będą:

Dr Marta Pachocka, Jean Monnet Module EUMIGRO, Szkoła Główna Handlowa

Dr Jolanta Szymańska, Polski Instytut Spraw Międzynarodowych 

Spotkanie poprowadzi: dr Agnieszka Cianciara, Instytut Studiów Politycznych PAN

 

Zapraszamy!
7 grudnia (czwartek) 2017 godz. 18.00
Sala konferencyjna Biblioteki na Koszykowej

Biblioteka Publiczna m.st. Warszawy - Biblioteka Główna Województwa Mazowieckiego we współpracy z Centrum Cywilizacji Azji Wschodniej Uniwersytetu SWPS w ramach cyklu czwartkowych spotkań o Azji Wschodniej "Azjatyckie dylematy" zapraszają na spotkanie dyskusyjne:

 

Birma na krętej drodze ku demokracji

 

Problemy tego kraju przedstawi:

Dr Michał Lubina – z Instytutu Bliskiego i Dalekiego Wschodu, UJ

Moderator: prof. dr hab. Krzysztof Gawlikowski – Uniwersytet SWPS

 

30 listopada 2017 r. (czwartek), w godz. 18.00-20.00

Debata jest na żywo transmitowana w Internecie na stronie Biblioteki


 

Birma, przemianowana w 1989 r. przez juntę wojskową na Mjanmę (ang. Myanmar) to strategicznie ważny kraj Azji Południowo-Wschodniej, gdyż jego kontrola dawałaby Chinom bezpośrednie wyjście na Zatokę Bengalską i Ocean Indyjski. Ma zatem nie tylko znaczenie komunikacyjne, ale także pozwalałaby Chinom szachować Indie. Przez Birmę można by także dostarczać wygodnie i tanio ropę z Bliskiego Wschodu do Chin południowo-zachodnich (prowincje Yunnan i Sichuan). Jest ten kraj kluczowy dla Chin, ale także dla USA, gdyby chciały hamować umacnianie mocarstwowości Chin, jak też dla Indii. Te strategiczne gry wielkich mocarstw wokół Birmy widać już było wyraźnie w ostatnich latach.

Birma jest jednym z większych krajów swojego regionu o powierzchni prawie dwa razy większej od Polski i z ludnością nieco ponad 50 mln. Była do 1948 r. kolonią brytyjską, dlatego j. angielski był tam szeroko używany. Od samego początku niepodległego bytu ma poważne problemy z mniejszościami etnicznymi, które stanowią ponad 30 proc. Ludności, a jest ich łącznie ponad sto. Największe z nich toczyły przez lata wojny z rządem centralnym. Religią dominującą i określająca całe życie jest tam ortodoksyjny buddyzm Therawada.

Jest to jeden z najbiedniejszych krajów regionu, choć potencjalnie jest bardzo bogaty. Słynie ze szlachetnych kamieni, w tym nefrytu, ma także własne złoża ropy i gazu. W ostatnich latach osiągał wzrost PKB rzędu 8 proc. rocznie.

Armia odegrała ważną rolę w odzyskaniu niepodległości, chociaż dokonało się to drogą negocjacji i odgrywa ważną rolę w polityce tego kraju. Przez krótki okres, w latach 1948-1962 Birma miała ustrój wielopartyjnej demokracji parlamentarnej, trudny do utrzymania w warunkach wojen domowych i konfrontacji zimnowojennej w regionie. Od 1962 r. rządziła tam junta wojskowa, która prowadziła tam politykę „buddyjskiego socjalizmu”. Obaliły ją w 1988 roku wielkie, pokojowe protesty, ale po kilku miesiącach znowu władzę objęła junta wojskowa rządząca jeszcze bardziej brutalnie i izolująca kraj od świata. Mocarstwa zachodnie też bojkotowały jej władze wojskowe. Jednak władze te tolerowały do pewnego stopnia silną, opozycyjną partię Narodową Ligę na Rzecz Demokracji (NLD) kierowaną przez panią Aung San Suu Kyi, która w dostała nawet pokojową nagrodę Nobla (1991).

Dopiero w 2010 r. rozpoczęły się reformy polityczne, a kraj zaczął wychodzić z izolacji. Kluczowym elementem były negocjacje z NLD. Armia dopuściła najpierw do częściowo wolnych wyborów uzupełniających (2012), a w 2015 r. prawie już wolnych, choć armia ma zagwarantowanych 25 proc. Miejsc w parlamencie i zachowuje wielkie wpływy. We wszystkich tych wyborach NLD uzyskiwała ogromną większość głosów. W rezultacie Birma wyszła z izolacji międzynarodowej i przechodzi trudne procesy transformacji politycznej. Komplikują je nadal trudne problemy z mniejszościami etnicznymi i nacjonalistyczne ruchy samych Birmańczyków znajdujące poparcie w klerze buddyjskim.

Przedstawia sprawy Birmy dr Michał Lubina, badający ten kraj od wielu lat, z Instytutu Bliskiego i Dalekiego Wschodu UJ.

                                                               Prof. dr hab. Krzysztof Gawlikowski

                                                   Dyrektor Centrum Cywilizacji Azji Wschodniej

                                                                     Uniwersytetu SWPS

Biblioteka Publiczna m. st. Warszawy – Biblioteka Główna Województwa Mazowieckiego we współpracy z Fundacją im. Kazimierza Pułaskiego, Polskim Towarzystwem Nauk Politycznych, The Copernicus Journal of Political Science, Stowarzyszeniem Promowania Myślenia Obywatelskiego, Wydziałem Nauk Społecznych Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania w Warszawie oraz Światownikiem zapraszają na spotkanie w ramach debat o współczesnej Rosji,

 

Czy niedźwiedź spada na cztery łapy?

Dyplomacja rosyjska.

 

 

 

 

W spotkaniu udział weźmie:

Marek Menkiszak – Ośrodek Studiów Wschodnich, Kierownik Zespołu Rosyjskiego OSW

 

Moderator:

dr Agnieszka Bryc – UMK Toruń

23 listopada 2017 (czwartek), godz. 18.00-20.00

 Biblioteka Publiczna m.st. Warszawy, ul. Koszykowa 26/28

Gmach im. St. Kierbedziów (wejście III)

godlo holandiiBiblioteka Publiczna m.st. Warszawy - Biblioteka Główna Województwa Mazowieckiego we współpracy z Instytutem Studiów Politycznych PAN oraz Fundacją im. Kazimierza Pułaskiego zapraszają na kolejne spotkanie z cyklu Debaty Międzynarodowe: "Królestwo Niderlandów bez tajemnic"

 

 

Gościem spotkania będzie:
prof. dr hab. Ryszard Żelichowski (Instytut Studiów Politycznych PAN)
Spotkanie poprowadzi:
dr Agnieszka Cianciara (Instytut Studiów Politycznych PAN)

Zapraszamy!
9 listopada (czwartek) 2017 godz. 18.00
Sala konferencyjna Biblioteki na Koszykowej

Biblioteka Publiczna m.st. Warszawy - Biblioteka Główna Województwa Mazowieckiego we współpracy z Centrum Cywilizacji Azji Wschodniej Uniwersytetu SWPS w ramach cyklu czwartkowych spotkań o Azji Wschodniej "Azjatyckie dylematy" zapraszają na spotkanie dyskusyjne:

 

Chiny: w poszukiwaniu nowego modelu rozwoju

 

Problemy tego kraju przedstawi:

Amb. Ksawery Burski – sinolog i ekonomista, Uniwersytet SWPS

Moderator: prof. dr hab. Krzysztof Gawlikowski – Uniwersytet SWPS

 

26 października 2017 r. (czwartek), w godz. 18.00-20.00


 Chiny: w poszukiwaniu nowego modelu rozwoju 

         Dotychczasowy model rozwoju Chin, jak twierdzi się w tym kraju, musi zostać zmieniony, co próbuje się już robić od kilku lat. Kontrowersje dotyczą tego, jaki ma być ten nowy model. Chiny osiągnęły faktycznie średni poziom rozwoju i zamożności. Stały się pierwszą gospodarką świata, gdyż ich produkt krajowy brutto (PKB, liczony według realnej wartości juana) przewyższa PKB Stanów Zjednoczonych oraz Unii Europejskiej. Dla 130 krajów świata Chiny stały się partnerem gospodarczym numer jeden.

Rozwój ekstensywny, ze stosowaniem starych technologii, z konkurencyjnością opartą na niskich płacach, i z zanieczyszczaniem środowiska naturalnego, co osiągnęło alarmujący poziom – musi być zastąpiony przez inny model, gdyż rozwój musi być kontynuowany, ale w nowych formach. Zamiast opierania gospodarki na eksporcie, powinna rosnąć rola rynku wewnętrznego przy coraz zamożniejszej klasie średniej. Nowe, zaawansowane technologie powinny zastępować stare, a poziom wykształcenia także musi szybko rosnąć. Powinna też postępować dalsza urbanizacja kraju. Pytanie: jak szybko i w jakich formach procesy te mają postępować.

Przywódcy chińscy określają ustrój kraju jako „demokrację konsultatywną”, która - ich zdaniem - jest dla kraju lepsza niż zachodnia demokracja liberalna. Jednak także na ten temat trwają debaty, jak ta demokracja ma się rozwijać i jak należy umacniać „rządy prawa” wpisane do konstytucji w 1999 roku (ochronę praw człowieka dopisano do niej w 2004 roku). Walka z korupcją sięgającą wysokich szczebli władzy stawia wiele praktycznych kwestii w sferze praworządności.

Prezydent Xi Jinping dokonał dużego zwrotu ideologicznego lansując nawiązywanie w o wiele szerszej skali niż to było dotychczas do tradycji narodowych, do tradycyjnych koncepcji chińskich, w tym konfucjańskich, jako części składowej „renesansu narodowego”. W sferze politycznej kładzie się o wiele większy nacisk niż dotychczas na obronę chińskich interesów narodowych, co będzie rzutowało na politykę zagraniczną Chin i ich relacje z sąsiadami oraz innymi mocarstwami. Wokół tych kwestii również narastają kontrowersje.

18 października zaczyna się w Pekinie XIX Zjazd Komunistycznej Partii Chin rządzącej tym gigantycznym krajem. Ma on wytyczyć główne kierunki polityczne na kolejnych pięć lat.

Kluczowe problemy Chin stojące przed tym zjazdem przedstawi amb. Ksawery Burski, jeden z najlepszych polskich znawców tego kraju.

                                                              Prof. dr hab. Krzysztof Gawlikowski

                                                   Dyrektor Centrum Cywilizacji Azji Wschodniej

                                                                     Uniwersytetu SWPS

Biblioteka Publiczna m.st. Warszawy - Biblioteka Główna Województwa Mazowieckiego we współpracy z Centrum Cywilizacji Azji Wschodniej Uniwersytetu SWPS w ramach cyklu czwartkowych spotkań o Azji Wschodniej "Azjatyckie dylematy" zapraszają na spotkanie dyskusyjne:

 

Korea Północna: jakie zagrożenia?

 

W dyskusji panelowej udział wezmą:

Prof. dr hab. Edward Haliżak – Instytut Stosunków Międzynarodowych UW

Prof. dr hab. Waldemar Dziak – Iństytut Studiów Politycznych PAN

Moderator: prof. dr hab. Krzysztof Gawlikowski – Uniwersytet SWPS

 

 

28 września 2017 r. (czwartek), w godz. 18.00-20.00

Debata jest na żywo transmitowana w Internecie na stronie Biblioteki

Spotkanie odbędzie się w Sali Konferencyjnej Biblioteki Publicznej m.st. Warszawy, ul. Koszykowa 26/28, gmach im. St. Kierbedziów.

Prosimy o potwierdzenie uczestnictwa na adres Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Biblioteka Publiczna m.st. Warszawy - Biblioteka Główna Województwa Mazowieckiego we współpracy z Instytutem Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk oraz Fundacją im. Kazimierza Pułaskiego serdecznie zapraszają na kolejne spotkanie z cyklu Debat Międzynarodowych:

 

Prawo(rządność) i polityka. 

Spór rządu RP z Komisją Europejską

 

Gośćmi spotkania będą:

Dr Paweł Marcisz, Instytut Prawa Międzynarodowego, Uniwersytet Warszawski 

Dr Renata Mieńkowska-Norkiene, Instytut Nauk Politycznych, Uniwersytet Warszawski 

Spotkanie poprowadzi: dr Agnieszka Cianciara, Instytut Studiów Politycznych, Polska Akademia Nauk 

 

7 września (czwartek) w godz. 18.30 - 20.00

Biblioteka Publiczna m.st. Warszawy przy ul. Koszykowej 26/28

Sala Konferencyjna

Wstęp wolny.

Spotkanie można także oglądać online na stronie www.koszykowa.pl

Archiwum spotkań w cyklu Debaty Międzynarodowe dostępne jest na kanale Youtube

Kontakt

Biblioteka Publiczna m. st. Warszawy
Biblioteka Główna Województwa Mazowieckiego
ul. Koszykowa 26/28
00-950 Warszawa, skr. poczt. 365
Logo Jak Dojade.pl     Jak dojadę?
Wskazówki dojazdu dostępne w serwisie jakdojade.pl
Informacje: tel. 22 628 31 38
info@koszykowa.pl

Między Sztuką a Opętaniem. Hebanowe bestiarium ludu Makonde. Fotografie Piotra Sadurskiego.

Wystawa 15.01.- 04.02.2018

Szukaj na stronie