Godziny otwarcia

pon.- pt.: 9:00-21:00

sob.: 9:00-17:00

nd.: 9:00-14:00

Więcej...

Dnia 31 maja 2019 r. o godzinie 18.30 w Sali konferencyjnej Biblioteki Publicznej m.st. Warszawy Biblioteki Głównej Województwa Mazowieckiego odbędzie się wernisaż wystawy ilustracji Elżbiety i Mariana Murawskich, przedstawicieli fenomenu Polskiej Szkoły Ilustracji. Na wystawie obejrzeć można będzie kilkadziesiąt prac obojga artystów, w większości oryginalnych. Wystawie ilustracji towarzyszy prezentacja książek ilustrowanych przez Elżbietę i Mariana Murawskich. Wernisaż będzie niepowtarzalną okazją do spotkania i rozmowy z autorami prac.

Organizacja wystawy i wernisażu: Dział Muzeum Książki Dziecięcej Biblioteki Publicznej m.st. Warszawy Biblioteki Głównej Województwa Mazowieckiego; kustosz wystawy: Ewelina Rąbkowska, Aleksandra Gąsowska.

murawscy

Elżbieta Murawska, ur. 1938 w Krakowie. Absolwentka Wydziału Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (1961 r.). Grafik, ilustrator. Przez wiele lat kierownik artystyczny w Ludowej Spółdzielni Wydawniczej oraz Krajowej Agencji Wydawniczej. Żona Mariana Murawskiego, grafika i plakacisty. Wspólnie zilustrowali Podmuch malowanego wiatru W. Woroszylskiego.

Elżbieta Murawska jest autorką ilustracji do ponad 50 książek. Specjalizuje się w ilustracjach do wydań baśni, na przykład Baśnie śląskie, baśnie braci Grimm. Kanoniczne już ilustracje do książek dziecięcych stworzyła do takich tytułów jak Wio Leokadio! J. Kulmowej, Podróż w zaświaty J. Kupca, Pokój z kukułką J. Ratajczaka, Dziecko w poezji polskiej, Królowa Niewidzialnych Jeźdźców  M. Tomaszewskiej.

Prace Elżbiety Murawskiej charakteryzują się przedstawieniami z pogranicza jawy i snu. Artystka chętnie obrazuje fantastyczne stwory, często wyolbrzymione. Jej ilustracje do opowieści dla dzieci cechuje dynamizm i zdecydowana kolorystyka. Mistrzostwo tej twórczości polega na tym, że doskonale oddaje baśniowy nastrój i efekt tajemniczości. Nowatorstwo wykonywanych przez Elżbietę Murawską ilustracji do książek dziecięcych polega na opowiadaniu historii zawartej w tekście własnym, specyficznym językiem malarskim, pełnym detali, dopracowanym pod względem formy i wyrazu tak, że niejako otwiera on świat przedstawiony w tekście, stanowiąc już własną autonomiczną interpretację.

Artystka brała udział w ponad 100 wystawach w kraju i za granicą, zarówno indywidualnych , jak i zbiorowych. Za swą twórczość Elżbieta Murawska była wielokrotnie nagradzana. Zdobyła m.in.: Brązowy Medal IBA w Lipsku (1965), Złoty Medal na Biennale w Sao Paulo (1966), Złote Jabłko na I Międzynarodowym Biennale Ilustracji w Bratysławie (1967), nagrody PTWK (1975 i 1978), Medale i Nagroda Krytyków Sztuki na Biennale Grafiki Projektowej w Brnie (1976, 1984 i 1992), Nagrodę Prezesa Rady Ministrów za twórczość dla dzieci i młodzieży (1978, 1988).

Marian Murawski, ur. 1932 r. w Podleszczewie pod Suwałkami. Grafik. Wykonał ilustracje i projekty okładek do ponad 100 książek dla dzieci i młodzieży. Jego prace są bardzo charakterystyczne, ekspresyjne, groteskowe.  Artysta czerpie z polskiej sztuki ludowej i malarstwa romantycznego. Wykorzystuje elementy grozy do wywołania emocji czytelnika. Często tematem prac jest  diabeł – odrażająca rogata postać z kwadratową głową i przerażająco pustymi oczami. Groźne zwierzęta Murawskiego straszą wielkimi zębami, ptaki ostrymi dziobami. Drzewa są siedliskiem złych duchów, a kryte strzechą chaty chylą się ku upadkowi. Ilustrator interpretuje tekst w którym może pokazać siebie, wspomnienia z dzieciństwa spędzonego na Podlasiu, w świecie przyrody, podań i baśni ludowych. Murawski ciągle powraca do tamtej krainy. Większość ilustracji wykonuje w technice malarskiej, sięga także po tusz i delikatny rysunek. Kompozycje jego prac są bardzo dynamiczne, pełne impetu. Nagromadzenie jednorodnych elementów potęguje wrażenie dużego tempa akcji. Kontrasty pomiędzy poszczególnymi bohaterami, nienaturalne gabaryty, żabia perspektywa - to tylko niektóre, stosowane przez artystę sposoby na wzmocnienie treści, spotęgowanie wrażenia. Murawski mistrzowsko operuje kolorem, wybiera barwy wyraziste, czerwień, czerń, zieleń i błękit.  Zestawia je w sposób nietypowy i odważny. Każda jego ilustracja to odrębny obraz, samoistne dzieło plastyczne.

Książki zilustrowane przez Mariana Murawskiego były wydawane głownie w latach 70. i 80. Po roku 1989 artysta poświęcił się malarstwu sztalugowemu. To drugi kierunek, który studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Ukończył studia w 1960 r. z wyróżnieniem rektorskim (dyplom obronił w pracowni prof. Józefa Mroszczaka w dziedzinie grafiki użytkowej oraz w pracowni prof. Wojciecha Fangora w dziedzinie malarstwa). Wykładał ilustrację i grafikę książkową w Instituto Cubano del Libro w Hawanie. Brał udział w kilkudziesięciu wystawach w kraju i za granicą. Jest laureatem wielu prestiżowych nagród w dziedzinie ilustracji. Otrzymał m.in.: Złoty medal na Międzynarodowym Biennale w São Paulo (1966), Złote Jabłko na Biennale Ilustracji w Bratysławie (1967, 1977), Złotą Plakietę  Premi Internacional Catalonia d'illustracio w Barcelonie (1988), a także nagrodę Ministra Kultury i Sztuki - Medal za zasługi dla kultury polskiej (1989), Nagrodę Prezes Rady Ministrów  za twórczość artystyczną dla dzieci i młodzieży (1978), Nagrodę IBBY za całokształt twórczości w dziedzinie ilustracji książkowej (2008), Nagrodę Prezydenta RP - Srebrny Krzyż Zasług (1989). Jako laureat najwyższej nagrody BIB został zaproszony w 1991 roku do jury tego prestiżowego konkursu.