Kategoria: Seria "Sesje Varsavianistyczne"
Redaktor: Andrzej Sołtan
Cena: 35 zł
Rok wydania: 2011
Notatka: Oddział Gromadzenia, telefon: +48 22 537 40 15, email: wydawnictwa@koszykowa.pl, od poniedziałku do piątku w godz. 9:00-16:00. Na miejscu prosimy o zgłaszanie się do Informatorium.

Recenzja

Jest w Warszawie plac S. Starynkiewicza - od 1893 roku. Jest pomnik – od 1907 roku. Jest wreszcie, na Cmentarzu Prawosławnym, grób generała, bo Sokrates Starynkiewicz (1820-1902), przybyły do Warszawy 1 grudnia 1875 r. w celu sprawowania obowiązków prezydenta Warszawy, został tu na zawsze.

Emerytowany rosyjski generał, reprezentant zaborczej władzy, pełnił funkcję gospodarza miasta w okresie szczególnie ciężkim dla Polaków, objętych wzmożonymi represjami po Powstaniu Styczniowym, w konsekwencji niezwykle też trudnym dla samorządu miejskiego, ograniczonego od 1870 r. w swych kompetencjach do roli niemal zarządzającego urządzeniami komunalnymi.

Mimo to zasłużył się Warszawie w sposób wyjątkowy. W ciągu 17 lat sprawowania urzędu zdołał, dzięki niezwykłej pracowitości, przeprowadzić gruntowne zmiany w infrastrukturze miasta. Zainicjował i rozpoczął trwającą do połowy lat 30. XX w. budowę nowoczesnego systemu wodociągów i kanalizacji. Podjął walkę o stan sanitarny miasta (m.in. założenie szpitala zakaźnego zw. "zapasowym", próba modernizacji targowisk i kontroli mięsa). Przeprowadził dwa spisy ludności Warszawy, uruchomił sieć tramwajów konnych, renegocjował na korzystniejszych dla miasta warunkach kontrakt z monopolistycznym Towarzystwem Dessausowskim, dzięki czemu ulepszono gazowe oświetlenie uliczne. Poczynił zmiany urbanistyczne (m.in. rozszerzenie ulicy Trębackiej dla linii tramwajów konnych, przebicie fragmentu zabudowy Krakowskiego Przedmieścia w kierunku ul. Miodowej) i terytorialne (przyłączenie do miasta Szmulowizny, Nowej Pragi fragmentu Targówka). W warunkach ograniczonej przez podwójny pierścień fortów powierzchni miasta zwiększył ilość zieleni miejskiej kurczącej się gwałtownie w wyniku boomu budowlanego lat 70.

Warszawianie zapamiętali jego skrupulatną uczciwość dotyczącą finansów publicznych i czujność w kwestii pomocy potrzebującym, wyrażoną instytucjonalnie (założenie Towarzystwa Niesienia Pomocy Rozbitkom, członkostwo w Warszawskim Towarzystwie Dobroczynności), czy nieustanna pomoc potrzebującym wsparcia pracownikom Magistratu, także ich rodzinom.

Wyjątkowe było również jego poszanowanie religii, pamiątek kultury polskiej (dofinansowanie remontu katedry św. Jana i kościoła św. Anny, członkostwo w Komitecie Budowy Kościoła Wszystkich Świętych, wspieranie remontu Kolumny Zygmunta, stanowisko wobec polskiego napisu na pomniku Adama Mickiewicza).

W 190. rocznicę urodzin S. Starynkiewicza, Biblioteka Publiczna m.st. Warszawy Biblioteka Główna Województwa Mazowieckiego zorganizowała wystawę i sesję varsavianistyczną, przypominające dokonania i sylwetkę jednego z najlepszych obok Stefana Starzyńskiego, „kto wie czy nie najlepszego" z dotychczasowych prezydentów Warszawy.

Dział Varsavianów Biblioteki pod kierunkiem Joanny Jaszek Bieleckiej